NULL

Jak do tej pory, krajowe publikacje czy doniesienia o opłacalności produkcji jabłek ograniczają się do gatunku, a nie do ważniejszych odmian, oraz do samej...

Niska temperatura, zwłaszcza nocą (nawet 0°C) oraz częste opady deszczu wiosną, szczególnie w trzeciej dekadzie kwietnia i przez cały maj, wyjątkowo niekorzystnie wpłynęły na...

Opolskie zaliczane jest do województw z najmniejszą liczbą gospodarstw sadowniczych w Polsce. Na jego obszarze przeważają uprawy rolnicze. Według Piotra Pospiszyla — sadownika ze Strzelec Opolskich, na Opolszczyźnie są jednak bardzo dobre warunki do uprawy czereśni, o czym świadczą kilkudziesięcioletnie przydrożne aleje czereśniowe. Nowoczesne technologie produkcji czereśni, możliwość uzyskiwania wysokich plonów i otwierający się duży rynek zbytu na te owoce skłonił go do założenia 2-hektarowego sadu czereśniowego. Do tego samego namawia także kolegów sadowników i rolników z tego rejonu.

Ziemiórki (Sciaridae) żyją w rozkładających się szczątkach organicznych podłoża, skąd chętnie przenoszą się na rośliny uszkadzając korzenie, szyjkę korzeniową i części przyziemne. Masowo występują na uprawach pod okryciem, żerując głównie na roślinach ozdobnych (m.in. na goździku, wilczomleczu, krotonie, anturium, chryzantemie, gerberze, złocieniu) i warzywach (na ogórkach, pomidorach, papryce), a także na dziko rosnących roślinach i grzybach. Spośród warzyw największe szkody wyrządzają w uprawach ogórków. Ziemiórki są reprezentowane przez wiele gatunków należących do rodzajów Bradysia, Lycoriella i Sciara. Te z rodzaju Bradysia, z którego najbardziej znanym gatunkiem jest gnusz (B. paupera), uszkadzają rośliny uprawiane pod osłonami. Natomiast Lycoriella i Sciara, atakują nie tylko rośliny, ale także są głównymi sprawcami szkód wyrządzanych w uprawach grzybów.

W 2004 roku polski rejestr odmian truskawek wzbogacił się o dziesięć tradycyjnie owocujących i jedną powtarzającą owocowanie. Są to wyhodowane w ISK w Skierniewicach: 'Fara', 'Segal' i 'Salut' oraz 'Jota' i 'Pastel' wyhodowane na AR w Lublinie, a także sześć powszechnie znanych i uprawianych w Europie odmian: 'Bogota', 'Honeoye', 'Elvira', 'Polka', 'Korona' i 'Selva'.

Prezentowane opracowanie dotyczące opłacalności uprawy pomidorów szklarniowych powstało na podstawie badań w 37 gospodarstwach z województw podkarpackiego i lubelskiego. W 24 gospodarstwach uprawiano pomidory w szklarniach, w 13 — w tunelach foliowych (czyt. HO 4/2004). Ze względu na wielkość powierzchni upraw gospodarstwa podzielono na: l małe (270–950 m²), l średnie (1000–2000 m²), l duże (2000–5000 m²) oraz l bardzo duże (powyżej 10 000 m²).

Podczas tegorocznych Dni Otwartych (29 maja) w gospodarstwie Sadpol w Wierzbicy, szczególną uwagę zwracano na przedstawienie producentom wymagań, jakim musi sprostać gospodarstwo sadownicze chcące funkcjonować na wspólnym europejskim rynku. Szczegółowo metody produkcji stosowane w Sadpolu opisałem w ubiegłorocznych 7 i 8 numerach "Hasła Ogrodniczego". W ciągu ostatniego roku znacznie powiększono tam areał uprawy i rozpoczęto wdrażanie systemu HACCP. Całkowita powierzchnia gospodarstwa to 700 ha, w tym na prawie 400 hektarach uprawia się truskawki, na 140 ha maliny oraz na kilkudziesięciu hektarach poziomki i borówkę wysoką. Mroźna zima 2002/2003 spowodowała, że ubiegłoroczne zbiory truskawek wyniosły około 3000 ton. Tegoroczne — jak przekonuje Janusz Glinicki z Sadpolu — powinny kształtować się na poziomie 5000–6000 ton. Dobrze zapowiadają się także zbiory malin. Warto podkreślić, że w gospodarstwie, wspólnie z pracownikami ISK prowadzone są doświadczenia z zakresu hodowli, nawożenia i ochrony.

Majowo-czerwcowe wizyty przedstawicieli dużych sieci sklepów i centrów dystrybucji owoców, głównie z Niemiec, w naszych sadach powodują, że sadownicy coraz więcej uwagi poświęcają jakości...

Szarłaty (Amaranthus sp.) w przeszłości należały do ważnych upraw rolniczych. Obecnie reprezentowane są przez około 50 gatunków i cenione także jako rośliny ogrodowe. Od kilku lat, głównie w Stanach Zjednoczonych, nabierają znaczenia również jako kwiaty cięte i "zieleń cięta".

Podstawowymi wytycznymi do stanowienia prawa w państwach członkowskich Unii Europejskiej są dyrektywy uchwalane przez Parlament Europejski i Radę. Państwa członkowskie, bez uzgodnienia z pozostałymi państwami unijnymi, nie mogą zmieniać lub pomijać zawartych w dyrektywach wymagań. Dla nowych państw członkowskich przewidywane są okresy dostosowawcze, w celu zharmonizowania przepisów krajowych z wymaganiami unijnymi. Wciąż jednak nie wszystkie nasze przepisy prawne w zakresie wymagań technicznych są zgodne z unijnymi, należy więc spodziewać się ich zmian w najbliższym czasie.