NULL

W poprzednim odcinku (HO 4/2004) opisałam wybrane nowości z grupy roślin balkonowo-rabatowych, zaprezentowane na tegorocznych targach IPM (Internationale Pflanzen Messe). Tym razem przedstawiam niektóre nowe gatunki i odmiany roślin doniczkowych pokazane podczas tej międzynarodowej imprezy, która odbyła się na przełomie stycznia i lutego w niemieckim mieście Essen.

W poprzednich częściach tego cyklu ("Szkółkarstwo" 2–4/2004) Autorka przedstawiła ogólne wymagania stawiane drzewom przeznaczonym do sadzenia na małych przestrzeniach — wzdłuż wąskich ulic oraz w ogrodach. Szczegółowo opisała najbardziej przydatne do tego celu odmiany drzew o koronach kulistych, kolumnowych oraz wąskich stożkowych lub jajowatych (red.).

W pierwszym artykule z tego cyklu (HO 4/2004) zwróciłam uwagę na podstawowe akty prawne funkcjonujące w UE oraz krajach Europejskiego Obszaru Gospodarczego w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Przedstawiłam również ogólne zasady, które od 1 maja 2004 r. będą musiały być respektowane przez wszystkie polskie instytucje uczestniczące w realizacji spraw związanych z ubezpieczeniem społecznym i zdrowotnym osób przemieszczających się po krajach Wspólnoty. Poniżej zwracam uwagę na zakres podmiotowy i przedmiotowy rozporządzeń unijnych oraz na polskie instytucje ubezpieczenia społecznego, które realizują te rozporządzenia. W kolejnej części przedstawię drogę wniosku o przyznanie emerytury rolniczej, gdy wnioskodawca pracował również w innym kraju UE.

Seminarium Sadownicze, które odbyło się 24–25 marca, poświęcone było konieczności wprowadzania metod integrowanej produkcji, mogącej być "wstępem" do bardziej rozwiniętych systemów certyfikacji gospodarstw. Według Kurta Timoschka z Austrii, zmiany — głównie te dotyczące centralizacji podaży — zachodzą w Polsce zbyt wolno i można za to "winić" zbyt wysokie ceny uzyskiwane za owoce przez polskich producentów. Według niego, EUREPGAP nie jest dla polskich sadowników priorytetem, znacznie ważniejsze jest wprowadzenie systemu IP i utworzenie centrów logistycznych. Wraz z nim do Limanowej przyjechało jeszcze trzech wykładowców z Austrii, według których wprowadzanie wymaganych przez europejskie sieci handlowe certyfikatów jest znacznie łatwiejsze i tańsze, jeśli działa się wspólnie — w mniej lub bardziej sformalizowanych związkach producentów. Poniżej przedstawiam najważniejsze głosy z bardzo żywej dyskusji, jaka wywiązała się po sesji referatowej (materiały konferencyjne są do nabycia w naszym wydawnictwie).

Niemcy, zwłaszcza ich wschodnia część, to kraj postrzegany jako potencjalny rynek zbytu dla naszych produktów kwiaciarskich. Warto więc poznawać konkurentów — tamtejszych ogrodników — i konfrontować własne szanse. Przedstawiamy kilka gospodarstw naszych zachodnich sąsiadów, które znalazły się na szlaku podróży członków Stowarzyszenia Producentów Ozdobnych Roślin Cebulowych na targi IPM '04. O paru innych zakładach napiszemy w jednym z kolejnych numerów "Hasła" — redakcja.

Wielka Brytania to kraj specyficzny w każdym calu, także w dziedzinie szkółkarstwa i związanych z nim dyscyplin. Oddzielony od kontynentu zachował odmienność, która przejawia się — między innymi — w sposobie komponowania ogrodów i popularności poszczególnych grup roślin (fot. 1). Bogactwo gatunków i odmian, jakie się tam spotyka, jest jednak nie tylko przejawem wysokiej kultury ogrodniczej Brytyjczyków, ale i łagodnego klimatu, który zdecydowanie odróżnia Wyspy od naszej części kontynentu. Dość powiedzieć, że sezon sprzedaży materiału szkółkarskiego i zakładania ogrodów trwa w zasadzie przez cały rok, a wiosenny okres ożywionego handlu rozpoczyna się w lutym. Mimo tych różnic, podglądanie szkółkarskiej Wielkiej Brytanii jest kształcące, o czym przekonali się członkowie Związku Szkółkarzy Polskich, którzy w czerwcu odbyli tradycyjną zagraniczną wycieczkę szkoleniową, tym razem po południowo-wschodniej Anglii. Towarzysząc im miałam okazję odwiedzić kilka szkółek, a także centrów ogrodniczych i publicznych ogrodów.

"Jak nas widzą, tak nas piszą". Nad wizerunkiem firmy trzeba pracować, aby odnieść sukces na rynku. Pierwszym warunkiem powodzenia jest ustalenie zasad współpracy członków grupy, aby mogli się oni dobrze postrzegać i oceniać. Działanie w grupie opiera się na wspólnym podejmowaniu decyzji. Mimo że poszczególni członkowie mogą mieć różne poglądy, konieczny jest sprawny system podejmowania decyzji — zgodnych z wolą większości i poszanowaniem mniejszości. Do tego niezbędne jest uzgodnienie, przyjęcie oraz wdrożenie jednoznacznie określonych procedur.

W krajach, w których winorośl uprawia się na skalę towarową, odmiany deserowe (inaczej: konsumpcyjne, stołowe) stanowią zaledwie kilka procent całkowitej produkcji. Na rynku znajdują się tam głównie winogrona importowane z krajów o gorącym i suchym klimacie, na przykład z południowej Azji, Ameryki czy północnej Afryki, gdzie najlepiej się udają.

Co roku w Niemczech Wydział Ogrodnictwa i Uprawy Winorośli w Veitshchheim, we współpracy z bawarskimi specjalistami z zakresu uprawy roślin ozdobnych, przedstawia listę najlepszych nowych odmian roślin rabatowych i balkonowych. Kreacje te prezentowane są następnie szerokiej publiczności, która wskazuje odmiany najlepiej spełniające jej oczekiwania odnośnie obfitości kwitnienia, zdrowotności i szczególnych walorów dekoracyjnych roślin. W ubiegłym roku 31 firm hodowlano-nasiennych z całej Europy przedstawiło do oceny w sumie 800 nowych gatunków i odmian, które w Niemczech mają szansę stać się przebojami w bieżącym sezonie.

W 1999 roku świętowaliśmy dwustulecie szkółkarstwa polskiego. Od tej pory, może właśnie pod wpływem tego impulsu, a może przypadkiem, coraz popularniejsze staje się oficjalne obchodzenie ważnych dla poszczególnych szkółek rocznic. Właściciele, decydując się na takie uroczystości i ponosząc trud organizacyjny przedsięwzięcia, jednocześnie promują osiągnięcia całej branży, która bardzo się rozwinęła w ciągu ostatnich lat. W czerwcu tego roku 40-lecie obchodziło Gospodarstwo Szkółkarskie Marcelego Ciesielskiego z Batkowa koło Inowrocławia. Jak zwykle w takich przypadkach, spotkanie właścicieli z gośćmi było okazją nie tylko do wspomnień, ale i do zwiedzenia szkółki, zapoznania się z jej zapleczem oraz planami na przyszłość.