NULL

Przędziorek chmielowiec jest bardzo groźnym szkodnikiem wielu gatunków roślin ozdobnych uprawianych pod osłonami, zwłaszcza róży (fot. 1). Chcąc uniknąć zmniejszenia plonu kwiatów lub pogorszenia ich jakości w wyniku żerowania przędziorka należy systematycznie zwalczać tego szkodnika. Najpopularniejsze są metody chemiczne. Używanie tych samych preparatów przez wiele lat prowadzi jednak do różnicowania się populacji przędziorka. Oznacza to, że w zależności od liczby i rodzaju używanych akarycydów, mamy do czynienia co prawda z jednym gatunkiem przędziorka, ale występującym pod postacią kilku ras o różnej odporności na dany środek lub całą grupę preparatów.

W pierwszej części relacji z 8. Międzynarodowego Sympozjum, poświęconego przydatności do produkcji szkółkarskiej różnych podkładek (czyt. "Szkółkarstwo" 5/2004), Autor przedstawił doniesienia informujące o wynikach badań na temat podkładek jabłoni, grusz i brzoskwini. Poniżej przedstawia informacje dotyczące kolejnych trzech gatunków (red.).

Sterowana uprawa truskawek pod osłonami pozwala na zbiory owoców w ciągu całego roku. Szczególnie przydatne do tego celu są szklarnie lub wysokie tunele, które w naszym klimacie muszą być okresowo ogrzewane. Wysokie koszty uprawy, związane z koniecznością ogrzewania w miesiącach zimowych i mała intensywność światła naturalnego, opóźniająca rozwój roślin i dojrzewanie owoców powodują, że w naszym kraju opłacalne zbiory truskawek spod osłon wysokich można uzyskać nie wcześniej niż na początku maja, a ostatnie — na początku listopada. Racjonalna uprawa pod osłonami wysokimi umożliwia jednak nie tylko wyprodukowanie owoców poza sezonem, ale także pozwala na uzyskanie z tych samych roślin dwóch plonów w okresie krótszym niż 12 miesięcy — pierwszego jesienią, a drugiego wiosną. Uprawa truskawek pod osłonami jest technologią kosztowną i wymagającą od producentów fachowej wiedzy, ale jednocześnie umożliwia osiągnięcie większych zysków, w porównaniu z tradycyjną uprawą polową. Wydaje się, że zainteresowanie tym sposobem produkcji, zwłaszcza na zbiór owoców od początku maja do listopada, będzie w Polsce wzrastało.

We wszystkich typach tuneli warunki mikroklimatyczne zależą w największym stopniu od promieniowania słonecznego, jego intensywności i składu spektralnego.

Niektóre rejony Lubelszczyzny, dzięki zasobnym, lessowym glebom o dużej pojemności wodnej, z gliniastym podglebiem są bardzo dobre do produkcji szkółkarskiego materiału sadowniczego. Na takich właśnie glebach zlokalizowane są szkółki prowadzone przez inż. Andrzeja, Grażynę i Adama Sułków (fot. 1) w Ożarowie koło Grabowa. Jak podkreślają właściciele, gleba to jednak dopiero połowa sukcesu.

Materiał ten został przygotowany na zlecenie Polskiego Stowarzyszenia Ochrony Roślin i Stowarzyszenia Polskich Producentów Środków Ochrony Roślin przez Polski System Recyklingu — Organizacja Odzysku SA.

Zrzeszenie producentów owoców Stryjno-Sad istnieje od 6 lat. Początkowo należało do niego 17 sadowników, owoce przygotowywano we własnych gospodarstwach i każdy na własną rękę prowadził sprzedaż, ale już pod wspólną marką. Co roku do zrzeszenia przystępowały nowe osoby i dzisiaj liczy ono 66 członków. Zmiana struktury zaopatrywania super- i hipermarketów poprzez utworzenie platform logistycznych była jedną z przyczyn zakupu dwa lata temu utwardzonego terenu z budynkiem o powierzchni 1200 m² w Kawęczynie koło Lublina i utworzenia tam bazy logistycznej, w której wspólnie przygotowuje się owoce.

Jesteśmy już w Unii Europejskiej i licząc na to, że zaistniejemy na wspólnym rynku, musimy brać pod uwagę unijne wymagania jakościowe, obowiązujące w obrocie świeżymi warzywami. Szczegółowo określają je normy i rozporządzenia międzynarodowe. Pierwsze nie mają mocy obligatoryjnego stosowania, a są jedynie zbiorem zaleceń i wskazówek dla uczestników rynku — na przykład norma PrPN-R-75528: (UN/ECE FFV-28:1991) "Papryka słodka". Drugie są aktami prawnymi wydanymi prze Komisję Europejską i obowiązują we wszystkich krajach Wspólnoty — na przykład Standard jakości handlowej dla papryki słodkiej według rozporządzenia KE Nr 1455/1999 z późniejszymi zmianami Nr 2706/2000, Nr 2147/2002, Nr 46/2003.

Każda impreza targowa lub wystawowa związana jest z kosztami, które muszą ponieść jej uczestnicy. Targi to inwestycja. Jakie przyniesie korzyści, zależy od umiejętnego zaplanowania naszego udziału, przygotowania się, urządzenia stoiska i zachowania się na nim oraz — o czym często się zapomina — sposobu postępowania po zakończeniu imprezy. Na Zachodzie doradztwem dotyczącym efektywnego uczestniczenia w targach — czyli dającego najwięcej korzyści przy jak najniższych kosztach własnych — zajmują się często wyspecjalizowane firmy. Nasi producenci coraz częściej pojawiają się na krajowych i zagranicznych wystawach. Zwykle narzekają na mizerne efekty tej formy marketingu. Nie zawsze wynika to jednak z gorszej oferty polskich wystawców, często — z mało atrakcyjnej i nieprofesjonalnej prezentacji.

Rozmowa ze Zbigniewem Chołykiem, prezesem zrzeszenia producentów Stryjno-Sad