NULL

Powszechnie uważa się, że opryskiwanie środkami ochrony roślin i preparatami przerzedzającymi zawiązki nie różni się między sobą, a zasady znane z techniki ochrony roślin można stosować także podczas przerzedzania. Dlatego preparaty używane w sadach do przerzedzenia zawiązków dotychczas nanoszone były przy użyciu tradycyjnych opryskiwaczy wentylatorowych. Zgromadzono jednak wiele dowodów wskazujących na to, że wymagania stawiane technice nanoszenia bioregulatorów powinny być znacznie większe niż w przypadku środków ochrony roślin.

Technologia uprawy na redlinach ułatwia produkcję marchwi o długich korzeniach. W takiej uprawie plon handlowy warzyw korzeniowych wzrasta o 20–30% w stosunku do uzyskiwanego tradycyjnie. Poprawia się też znacząco ich jakość. Korzenie wszystkich warzyw są znacznie dłuższe, proste i gładkie, zmniejsza się także udział korzeni niekształtnych. Uprawa na redlinach pozwala efektywnie wykorzystywać do zbioru korzeni ciągniki o mniejszej mocy. Umożliwia też prowadzenie zbioru na glebie nadmiernie wilgotnej, podczas gdy przy takich samych warunkach wilgotnościowych w uprawie tradycyjnej, na płaskim gruncie byłby on niemożliwy do wykonania.

Te dwa słowa opisują tendencje charakterystyczne dla współczesnej towarowej produkcji szkółkarskiej, zwłaszcza tej prowadzonej na masową skalę w Holandii czy w Niemczech. Takie trendy wiążą się, z jednej strony z drożejącą siłą roboczą, a z drugiej — z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska, które w coraz bardziej restrykcyjny sposób ograniczają pulę tradycyjnych środków ochrony roślin, czy nakładają obowiązek oszczędnego korzystania z wody (czyt. też "Szkółkarstwo" 4/2003). Wspomniane tendencje w szkółkarstwie łatwo zaobserwować na zachodnioeuropejskich targach, zwłaszcza na IPM, które odbywają się na początku roku w niemieckim mieście Essen. Ostatnio pojawiło się tam kilka nowych urządzeń służących automatyzacji pracy.

Wytworzenie nowej odmiany jest procesem długotrwałym i kosztownym. Osoby lub instytucje, które poniosły koszty oraz włożyły w proces hodowli wkład intelektualny, mają prawo czerpać z tego nie tylko satysfakcję, ale także korzyści finansowe. Aby to było możliwe, muszą posiadać narzędzie do udowodnienia, że konkretna odmiana jest ich własnością, czyli odpowiada określonemu wzorcowi odmiany, który definiuje się jako odrębność. Na straży praw hodowców stoi Międzynarodowa Unia dla Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV) z siedzibą w Genewie.

W gospodarstwie Krzysztofa Lipińskiego z Grójca jabłonie uprawia się na 8 hektarach, w większości są to intensywne nasadzenia w rozstawie 3,5 x 1,5 metra. 'Idareda' zbiera się nawet 50 t/ha, a Jonagoldów i 'Sampiona' około 40 t/ha. Podczas cięcia zimowego odnawia się korony — na drzewie pozostawia się tylko młode pędy, dzięki czemu korona jest dobrze doświetlona, mniejsze jest zagrożenie chorobami, a owoce lepiej dorastają.

Groch zielony jest ważnym surowcem do produkcji groszku konserwowego lub mrożonego. Uprawia się go w gospodarstwach wielkotowarowych, jego zbiór jest zmechanizowany. Mrożonki i konserwy z tego warzywa kierowane są zarówno na rynek krajowy, jak i za granicę. Eksportujemy więcej mrożonek niż konserw, pewne ilości tych produktów są również importowane. Dla groszku mrożonego saldo w handlu zagranicznym od lat jest dodatnie. Pogorszyła się natomiast sytuacja w handlu zagranicznym w przypadku groszku konserwowego.

Podczas ubiegłorocznych targów Plantarium (kolejna edycja — 25.–28.08. br.) niemiecka firma Mayer zademonstrowała m.in. połączenie doniczkarki własnej produkcji (typ 2020) z robotem Pic-o-Mat PC...

Postępy w nawożeniu szkółek roślin ozdobnych nie idą w parze z dynamicznym rozwojem tej branży ogrodnictwa w Polsce w ostatnim dziesięcioleciu. W naszych szkółkach rośliny nawożone są najczęściej na podstawie doświadczeń producentów lub zaleceń firm produkujących nawozy, zwłaszcza o spowolnionym działaniu. Na Zachodzie dostęp szkółkarzy do informacji na temat nawożenia poszczególnych gatunków drzew i krzewów ozdobnych w różnych systemach uprawy jest nieporównywalnie lepszy niż w Polsce, między innymi dzięki działalności firm doradczych.

Wpływ etylenu na rośliny może być modyfikowany przez użycie substancji chemicznych blokujących jego biosyntezę lub działanie. Od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku w produkcji kwiaciarskiej stosowany jest kompleks srebrowo-tiosiarczanowy (STS), który umożliwia zabezpieczenie kwiatów przed uszkodzeniami wywołanymi przez etylen, zarówno endogenny (produkowany przez rośliny), jak i egzogenny (czyli pochodzący z zewnętrznych źródeł). Ostatnio naukowcy zwrócili uwagę na gaz 1-MCP (1-metylocyklopropen) oraz na inne pochodne cyklopropenu, które hamują działanie etylenu i z powodzeniem mogą zastąpić kompleks STS.

W roku ubiegłym w artykule o zwójkówkach ("Hasło Ogrodnicze" nr 7/2003) szczegółowo opisano ich zwalczanie latem. W sezonie 2003 ta grupa szkodników nadal występowała w dużym nasileniu i wielu sadownikom przysporzyła sporo kłopotów. Największe zagrożenie stwarzały zwójka bukóweczka i zwójka siatkóweczka, a w niektórych sadach również wydłubka oczateczka i zwójka różóweczka. Sporadycznie występowały płatkówka pstrocineczka, zwójka porzeczkóweczka, zwójka rdzaweczka i zwójka dębóweczka.