NULL

Opieńka (Armillaria spp.) jest pasożytem drzew większości gatunków. W naturalnych warunkach występuje w jasnych zagajnikach, w pobliżu starych szpalerów drzew czy też na obrzeżach lasów nie powodując większych szkód. Grzyb ten staje się natomiast bardzo groźny, gdy pojawi się na roślinach uprawianych w szkółce lub w ogrodach. Do gleby lub podłoża można go wprowadzić z korą pochodzącą z chorych drzew, używaną do ściółkowania lub jako składnik podłoży.

Świerk kłujący formy sinej (Picea pungens f. glauca), tzw. srebrzysty, może być uszkadzany przez gąsienice kilku gatunków zwójek. Najczęściej są to wydrążka świerkóweczka (Epinotia tedella) i zwójka świerkóweczka karłowata (Epinotia nanana), o których pisałem już w "Szkółkarstwie" 3/93. Przed kilkoma laty na świerku tym pojawiły się dwa nowe gatunki — Cymolomia hartigiana i Pseudohermenias abietana — które również zaczęły powodować uszkodzenia. Ponieważ nie mają polskich nazw zwyczajowych, proponuje się je nazwać — odpowiednio — wydrążka igłóweczka i wydrążka jodłóweczka. Objawy żerowania, zwłaszcza młodych gąsienic, wielu gatunków zwójek na P. pungens f. glauca są bardzo podobne, dlatego łatwo popełnić pomyłkę przy identyfikacji szkodnika, a co się z tym wiąże — przy wyborze odpowiedniej metody i terminu zwalczania.

Na wstępie chciałbym zastrzec, że w tym roku szczególnie trudno jest przewidzieć przyszłość w szkółkarstwie. Wstępujemy do Unii Europejskiej. W związku z tym należy się spodziewać nowych warunków i wyzwań, nie tylko zresztą dla szkółkarzy. Niektóre są już znane — np. podwyższenie wymagań co do jakości materiału szkółkarskiego i konieczność dostosowania się do nowych warunków rynkowych. Trzeba się liczyć jeszcze z innymi nowościami w naszym szkółkarstwie, jak przepisy celne czy fitosanitarne, w tym dotyczące dokładnego poświadczenia sposobu i miejsca produkcji drzewek oraz sadzonek.

Reforma wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw przeprowadzona w 1996 roku dotyczyła przede wszystkim sektora owoców i warzyw świeżych (przeznaczonych do bezpośredniego spożycia). Istotne zmiany dotyczące tych produktów dla przetwórstwa zostały wprowadzone dopiero pod koniec 2000 roku. Z drobnymi zmianami system ten funkcjonuje do dzisiaj.

Ideą ustanowienia kategorii materiału szkółkarskiego CAC była potrzeba zapewnienia zdrowego oraz dobrej jakości materiału szkółkarskiego dla produkcji owoców, która zajmuje ważne miejsce w rolnictwie Unii Europejskiej. Również potrzeba umożliwienia swobodnego przepływu materiału szkółkarskiego w obrębie Wspólnoty spowodowała konieczność ustanowienia wspólnej kategorii, której wymagania i zasady są jednakowe we wszystkich krajach.

Wiele zjawisk skłonni jesteśmy przypisywać przygotowywaniu się Polski do członkostwa w Unii Europejskiej. Mało uwagi poświęcamy zasadniczym zmianom — jakimi było wprowadzenie gospodarki rynkowej i większe powiązanie polskiej gospodarki ze światową — które determinują konieczność działania innego niż dawniej. Przepisy UE tylko precyzują wiele kwestii skutecznego funkcjonowania na rynku, wskazując sposoby zorganizowania się, umożliwiające jednocześnie uzyskanie wsparcia ze środków publicznych.

Niedługo staniemy się członkiem Unii Europejskiej, w czym wielu producentów drzewek owocowych upatruje możliwość zwiększenia dochodowości produkcji w swoich gospodarstwach. W szkółkach sadowniczych w ostatnim sezonie szczególnie dobrze sprzedawały się drzewka odmian zaszczepionych na podkładkach karłowych z wysoko wyprowadzoną koroną i kilkoma pędami bocznymi. Zauważalny jest także trend kupowania przez sadowników kilku, czasem nawet kilkunastu tysięcy drzewek jednej odmiany, podobnej jakości i na tej samej podkładce. I tutaj często zaczynają się problemy, gdyż rozdrobnienie produkcji w poszczególnych szkółkach często uniemożliwia sprostanie takim zamówieniom. Z kolei producenci drzewek winią za to sadowników — ci rzadko zamawiają drzewka z rocznym wyprzedzeniem. W trochę lepszej sytuacji są szkółkarze zrzeszeni w organizacjach, na przykład w Stowarzyszeniu Producentów Wysokiej Jakości Materiału Szkółkarskiego. Ich członkowie starają się produkować materiał podobnej jakości, co umożliwia łączenie oferty i przygotowanie dużych jednorodnych partii drzewek.

Uzyskanie wpisu do ewidencji producentów będzie podstawą do składania wniosków o płatności realizowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej UE. Niepowtarzalny, 9-cyfrowy numer nadawany będzie...

Mimo że mija 13 lat od wejścia w życie ustawy z 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. nr 7, poz. 25, ze zm.) niektóre jej zapisy nadal budzą wątpliwości. Do najbardziej kontrowersyjnych należą sprawy związane z wypłatą części uzupełniającej emerytury lub renty rolniczej. Poniżej chciałabym zwrócić uwagę na definicję zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, pojęcie "gospodarstwa rolnego" oraz możliwość wypłaty części uzupełniającej emerytury lub renty, gdy emeryt nabywa gos-podarstwo drogą dziedziczenia.

Jakość drzewek śliw jest, podobnie jak u jabłoni, tym wyższa, im większe rozmiary osiągnie pień i korona drzewka. Śliwy rosną w szkółce silniej i, w porównaniu z jabłoniami, łatwiej można w szkółce otrzymać okulanty z uformowaną koroną. Czy warto zatem stosować technologię szczepienia zimowego w produkcji śliw? U jabłoni umożliwia ona uzyskanie drzewek wysokiej jakości i lepszą organizację pracy w szkółce. W przypadku śliw gorzej przyjmują się oczka, dlatego szczepienie może poprawić przyjęcia i wydajność szkółkarską. Podobnie jak u jabłoni, do szczepienia śliw wybiera się silniejsze podkładki i zużywa więcej zrazów do szczepienia niż do okulizacji. Śliwy szczepi się natomiast nieznacznie trudniej niż jabłonie.