NULL

W poprzednim numerze przedstawiłam zasady przyznawania zasiłków rodzinnych. Poniżej informuję, między innymi o tym, kto może się o nie ubiegać, kiedy i w jakiej wysokości przysługują oraz wymieniam dochody istotne przy rozpatrywaniu prawa do tych świadczeń.

Borówka wysoka należy do najmłodszych roślin sadowniczych. Do uprawy została wprowadzona na początku XX wieku, kiedy poznano jej specyficzne wymagania glebowe (gleba o odczynie bardzo kwaśnym lub kwaśnym, lekka, próchniczna, nie podmokła). Poszukiwanie nowych źródeł dochodów w rolnictwie oraz opłacalność uprawy borówki wysokiej jest istotnym czynnikiem dużego zainteresowania uprawą tego gatunku. W Polsce wzrasta ciągle areał uprawy, lecz jej wielkość jest trudna do oszacowania.

Klony — jedne z najczęściej sadzonych drzew w parkach, ogrodach, przy parkingach, drogach — dobrze znoszą trudne warunki miejskie, także terenów przemysłowych. Nie mają specjalnych wymagań glebowych, ale płytko się korzenią. Większość ich gatunków najlepiej jednak rośnie i rozwija się przy dużej wilgotności powietrza wokół koron. Od dwóch lat część klonów już w sierpniu traci liście, które zaczynają zasychać od brzegów blaszki (fot. 1) lub pomiędzy nerwami (fot. 2). Z czasem u tak osłabionych drzew zamierają także niektóre konary w obrębie korony (fot. 3), a w przypadku młodych egzemplarzy — cała roślina.

Nie ważne, czy ktoś ukradł, czy został okradziony, gdyż i tak powie się o nim, że jest zamieszany w kradzież. To zaś zupełnie wystarczy, aby poważnie mu zaszkodzić — nawet bez postawienia zarzutów albo, gdy okażą się one fałszywe.

Przez wiele lat na borówce wysokiej nie było potrzeby zwalczania szkodników lub zdarzało się to sporadycznie. Obecnie pojawiają się na niej coraz częściej owady i roztocze, lokalnie powodując duże szkody. Ich zwalczanie nie zawsze jest możliwe, gdyż zgodnie z ustawą o ochronie roślin, w zaleceniach mogą znajdować się tylko środki zarejestrowane do zwalczania określonego szkodnika na konkretnej roślinie. Środków przydatnych do ochrony borówki można więc szukać w grupie tych, które są dozwolone do ochrony roślin jagodowych. Ze względu na brak określenia karencji dla borówki wysokiej, bezpieczniej jest używać środków chemicznych — jeśli będzie to konieczne — tylko w okresie przed założeniem plantacji (przygotowanie pola) oraz przed kwitnieniem i po zbiorze owoców.

Wzrost cen skupu większości podstawowych gatunków warzyw nie przekroczył w styczniu br. 9% (tylko ceny porów — o 30%) w stosunku do danych z grudnia 2002 r. W lutym notowania te rosły już dynamiczniej (np. kapusty białej o 13%, a marchwi ogłowionej — o 60%). Na rynkach hurtowych pojawiło się dużo warzyw importowanych, a niska temperatura spowodowała wzrost cen krajowych pomidorów i ogórków spod osłon oraz nowalijek. Mimo systematycznego wzrostu notowań podstawowych gatunków warzyw w I kwartale tego roku, większość z nich (oprócz porów) była tańsza niż przed rokiem. Dopiero w marcu, na przykład, selery i pietruszka dogoniły poziom ubiegłoroczny. Podobnie było z jabłkami deserowymi (ceny owoców przemysłowych były stabilne, ale niskie).

Badania prowadzone na owocujących plantacjach borówki wysokiej potwierdziły obecność na krzewach wielu chorób powodowanych przez różne grzyby. Rozprzestrzenianie się tych chorób można ograniczyć przez usuwanie chorych i obumarłych pędów oraz owoców, w których zimują różne formy rozwojowe grzybów. Ponadto nie wolno dopuszczać do nadmiernego zagęszczenia krzewów, co sprzyja rozwojowi czynników chorobotwórczych. Bardzo ważne jest utrzymanie kwaśnego odczynu gleby oraz właściwe nawadnianie i nawożenie.

Sytuacja ekonomiczna szwajcarskich rolników i zmiany w odżywianiu się konsumentów, wymusiły zmiany kierunków produkcji w wielu gospodarstwach. Początkowo sadzono jabłonie, ale spadek opłacalności uprawy tego gatunku zniechęcił wielu do ich uprawy. Niektórzy przestawili się na owoce jagodowe, ale i tu konkurencja jest coraz większa. Warunki uprawy w większości szwajcarskich gospodarstw nie sprzyjają produkcji malin. Udoskonalenie technologii produkcji sprawiło jednak, iż uprawa tego gatunku jest obecnie jedną z najbardziej dochodowych gałęzi ogrodnictwa.

Dla uzyskania wysokich plonów pomidorów konieczne jest stabilne podłoże, o dobrych właściwościach wodno-powietrznych. Producent powinien umieć określić te właściwości, aby móc samodzielnie ocenić jego przydatność do uprawy oraz prawidłowo wyznaczyć czas i częstotliwość nawadniania. Podłoże powinno stabilizować rośliny — zbyt luźne, sypkie, o dużej granulacji może powodować ich przewracanie się i podrywanie korzeni, co zmniejsza pobieranie wody ze składnikami pokarmowymi i wpływa na obniżenie plonu (fot. 1).

Bluszcze — zimozielone pnącza z rodziny araliowatych (Araliaceae) — wspinają się na podpory za pomocą korzeni przybyszowych. Na świecie występuje 6–8 gatunków tych roślin, a jeden z nich — bluszcz pospolity (Hedera helix) — rośnie dziko w Polsce. Oprócz niego w gruncie można u nas uprawiać także bluszcz kolchidzki (H. colchica) i podobny do niego bluszcz Pastuchowa (H. pastuchovii).