NULL

Od dwóch lat obserwuje się latem masowe zamieranie liści kasztanowców, a jesienią — ponowny rozwój i kwitnienie tych drzew (fot.). Przyczyną tych anomalii botanicznych jest szrotówek kasztanowcowiaczek (Cameraria ohridella). O tym, jak zwalczać tego niebezpiecznego szkodnika, dyskutowano podczas odbywającej się 19–20 września w Krakowie konferencji, zorganizowanej przez Katedrę Ochrony Roślin Wydziału Ogrodniczego tutejszej AR i Ogród Botaniczny UJ, a poświęconej ochronie przed chorobami i szkodnikami kolekcji roślin w ogrodach botanicznych.

Podczas siódmej konferencji na temat anturium (9–10 kwietnia, Skierniewice), będącej osią programu corocznego zjazdu Klubu Producentów Anturium (fot.), podjęto decyzję o przyłączeniu się tej organizacji do Polskiego Związku Ogrodniczego. Klub ma się stać sekcją związku, mającego siedzibę w Łodzi. O takiej decyzji zdecydowała opinia, wyrażana przez zarząd KPA, że dotychczasowa forma zrzeszenia się "anturiowców" nie daje im szansy na stworzenie samodzielnego, liczącego się lobby. Klub ma bowiem około 40 członków i, choć przybywają nowi (na kwietniowym spotkaniu zjawiło się ich dwóch), to wciąż za mało, by organizacja sprostała nadchodzącym wyzwaniom. Za takie uznano przede wszystkim integrację Polski z Unią Europejską i wynikające stąd zmiany w ogrodnictwie.

W zachodnioeuropejskiej produkcji szkółkarskiej roślin ozdobnych zarysowały się dwa skuteczne, a zarazem skrajnie różne sposoby zwiększania opłacalności. Z jednej strony powstaje coraz więcej "fabryk" oferujących towar masowy i kooperujących z dużymi odbiorcami, a z drugiej — szkółek z rarytasami, czyli produktami trafiającymi w rynkowe nisze. Przykłady takiej polaryzacji najłatwiej znaleźć w centrach intensywnej produkcji szkółkarskiej, np. w holenderskim Boskoop.

Szkółkarskie ekspozycje na poznańskich targach Polagra pojawiały się w ostatnich latach często. Były to jednak stoiska indywidualnych producentów, porozrzucane pomiędzy innymi wystawcami na Krajowej Wystawie Ogrodniczej, znajdujące się w innych halach targowych lub na zewnątrz. W tym roku — oprócz takich stoisk — po raz pierwszy na Polagrze (10–13 października) znalazła się wspólna prezentacja przygotowana przez członków Związku Szkółkarzy Polskich, głównie z Oddziału Wielkopolskiego. Ich materiał roślinny zajął większą część nowego działu targów pod nazwą Horti-Logistyka, służącego promocji polskich warzyw, owoców oraz materiału szkółkarskiego.

W Polsce dziko występują trzy gatunki z rodzaju Sambucus: bez hebd (S. ebulus) — bylina o niezdrewniałych pędach i czarnych niejadalnych owocach, bez koralowy (S. racemosa) — krzew o trujących koralowoczerwonych owocach oraz bez czarny (S. nigra). Z tych gatunków tylko bez czarny jest polecany do uprawy. W formie dzikiej spotyka się go na terenie całego kraju, nie ma natomiast towarowych plantacji owocowych.

W 2001 roku zebraliśmy 2,434 mln ton jabłek. Ceny skupu w różnych regionach kraju zmieniały się w zależności od struktury odmianowej, wielkości produkcji, popytu, zamożności regionu, możliwości eksportu, stopnia samozaopatrzenia gospodarstw, itp. W Polsce na notowania jabłek deserowych w małym stopniu (w porównaniu np. z cenami większości owoców jagodowych) wpływa koniunktura na rynkach międzynarodowych, bardziej — poziom zbiorów i możliwość zbytu na rynkach lokalnych. W rejonach o dużej produkcji (np. grójecko-warecki i nowosądecki), gdzie dominuje 'Idared', i z których eksportuje się jabłka na Wschód, ceny skupu były niższe. W Wielkopolsce za nowsze odmiany oferowano najwyższe ceny w Polsce. Notowania jabłek dla przetwórstwa zależą w dużym stopniu także od kondycji finansowej zakładów przetwórczych oraz liczby regionalnych jednostek skupujących i przetwarzających surowiec. Produkcja soku jabłkowego w Polsce jest podporządkowana interesom zagranicznych firm, dla których podstawowym celem jest pozyskanie u nas taniego surowca. Jednakże, gdy na danym terenie działa wiele podmiotów skupujących jabłka (np. w województwie mazowieckim) punkty te rywalizują między sobą i podnoszą ceny.

Doniesienia z XXVI Międzynarodowego Kongresu Ogrodniczego

Każda osoba pracująca, która podlega ubezpieczeniu społecznemu, po przekroczeniu określonej granicy wieku może ubiegać się o przyznanie emerytury. W poprzednich numerach "Hasła Ogrodniczego" przedstawiono, że jednym z warunków wymaganych do przyznania emerytury rolniczej jest udowodnienie okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowego. To ostatnie wprowadzono jednak dopiero 1.07.1977 r., co oznacza, że część rolników nigdy nie podlegała ubezpieczeniu społecznemu. Czy zatem może im być przyznana emerytura rolnicza?

Szpeciele Podskórnik gruszowy (Eriophyes pyri) jest szkodnikiem jarzębu pospolitego (Sorbus aucuparia). Już w maju, w wyniku żerowania tego szpeciela, na górnej stronie liści tworzą się...

W wielu sadach śliwowych ujawniła się w tym roku przemienność. Nie wystąpiła w takim stopniu jak u jabłoni, jednakże ubiegłoroczne bardzo obfite owocowanie śliw dało o sobie znać i niezależnie od tego co się będzie działo później, zbiory na zeszłorocznym poziomie raczej nie wchodzą w rachubę. W hierarchii ważności gatunków sadowniczych śliwy zajmują u nas dopiero piąte miejsce, problem ten nie zalicza się więc do pierwszoplanowych.