ochrona roślin

Monika i Grzegorz Tuszyńscy (fot. 1) prowadzący gospodarstwo szklarniowe w Szamotach pod Warszawą postawili na najnowsze osiągnięcia techniki szklarniowej (czyt. też HO 12/05). Działają wspólnie z rodzicami pana Grzegorza, Danutą i Adamem Tuszyńskimi, którzy 22 lata temu założyli w położonej niedaleko Szamot miejscowości Otrębusy laboratorium kultur tkankowych. Funkcjonuje ono do dziś — obecnie rozmnaża się w nim in vitro rośliny doniczkowe — około 4 mln rocznie. Główną specjalnością młodych właścicieli jest natomiast adaptowanie do warunków ex vitro roślin pochodzących z rodzinnego laboratorium i przygotowywanie ich do sprzedaży. Taka produkcja, uzupełniana tradycyjną uprawą roślin doniczkowych, wymaga dobrego wyposażenia obiektu i zapewnienia im optymalnych warunków wzrostu i rozwoju. Rezultaty osiągane przez tych ogrodników sprawiły, że podjęli z nimi współpracę zachodnioeuropejscy kontrahenci. W efekcie, w szklarniach M. G. Tuszyńskich pojawiły się nietypowe w naszym kraju rośliny. Ciekawostką są, na przykład, mało znane jeszcze na naszym rynku doniczkowe powojniki.

Właściciele dużych gospodarstw szklarniowych już w czasie rozpoczynania uprawy mają podpisane kontrakty na zbyt produkowanych warzyw. Pozwala to dostosować dobór odmian do oczekiwań odbiorców. W firmie Darfruit w Ryczywole w ubiegłym roku ponad 60% powierzchni przeznaczono pod uprawę pomidorów typu „cherry” i koktajlowych, które w porównaniu z odmianami wielko- i średnioowocowymi o wiele słabiej plonują, a ponadto wymagają dużo większych nakładów robocizny.

Jednym z najgroźniejszych patogenów truskawki jest Phytophthora fragariae var. fragariae, organizm grzybopodobny, który powoduje czerwoną zgniliznę korzeni truskawki. Patogen ten występuje w USA, Kanadzie, Meksyku, Australii, Nowej Zelandii i Japonii, a także niemal we wszystkich krajach Europy, w których warunki ekologiczno-klimatyczne sprzyjają jego rozwojowi. Odmiany truskawki są w różnym stopniu podatne na infekcję przez P. fragariae var. fragariae.

Przędziorki od kilku już lat są bardzo uciążliwymi szkodnikami w sadach. W wielu z nich każdego roku wykonuje się co najmniej dwa zabiegi zwalczające, a mimo to w niektórych okresach liczebność i szkodliwość tych roztoczy wzrasta bardzo szybko. Do sytuacji takich dochodzi w warunkach sprzyjających szybkiej ich reprodukcji — wysokiej temperatury i małej wilgotności powietrza. W minionym sezonie wegetacyjnym dużą liczebność tych szkodników notowano zwłaszcza w jego drugiej połowie, toteż w niektórych sadach jeszcze na początku września zwalczano przędziorki. Obecnie w sadach stwierdza się dużo jaj zimowych przędziorka owocowca (fot. 1). Sadownicy są zaniepokojeni, chcieliby pozbyć się tego roztocza. Aby to uczynić, trzeba w zagrożonych sadach koniecznie wykonać zabieg zwalczający już przed kwitnieniem drzew — można wykorzystać do tego celu, między innymi, preparaty olejowe.