ochrona roślin

Zaprawianie jest powszechnym zabiegiem profilaktycznym w ochronie roślin, jednocześnie najbezpieczniejszym dla środowiska. Zabieg ten chroni rośliny przed patogenami wywołującymi zgorzele siewek oraz przed szkodnikami uszkadzającymi siewki. Zaletami tej metody są: duża skuteczność, łatwość wykonania zabiegu oraz małe zużycie preparatu, wpływające na niski koszt zaprawiania. Do zalet należy również zwykle długi okres działania zaprawy (zależny od warunków glebowych i klimatycznych), pozwalający często na rezygnację z wykonywania w późniejszym okresie, po wschodach roślin, 1 lub 2 opryskiwań, których skuteczność byłaby i tak zwykle mniejsza niż zaprawiania nasion.

W ostatnim czasie dostajemy sygnały od producentów o złym przechowaniu się w tym sezonie warzyw,głównie korzeniowych,cebulowych i kapustnych,składowanych w przechowalniach,chłodniach,a często także w kopcach ziemnych i wielu zaadaptowanych pomieszczeniach.Głównym powodem takiego stanu rzeczy był niekorzystny przebieg pogody przez większą część okresu wegetacji i bezpośrednio przed zbiorami.

Amblyseius swirskii jest drapieżnym roztoczem z rodziny dobroczynkowatych (Phytoseiidae). Gatunek ten, opisywany również pod nazwą Typhlodromips swirskii, ma coraz większe znaczenie w zwalczaniu szkodników w uprawach pod osłonami, zwłaszcza mączlików i wciornastków. W porównaniu z innymi entomofagami wykorzystywanymi w biologicznej ochronie roślin pod osłonami, A. swirskii odznacza się bardzo szybkim tempem wzrostu populacji, całoroczną aktywnością (nie zapada w diapauzę), zdolnością przeżywania i namnażania się w przypadku braku szkodników w uprawie oraz małą wrażliwością na wysoką temperaturę.

Przymrozki wiosenne są przyczyną bardzo poważnych strat w gospodarstwach sadowniczych, mogą występować lokalnie, ale także obejmować stosunkowo duży obszar. Wytrzymałość roślin na przymrozki jest nie tylko cechą gatunkową czy nawet odmianową, lecz zależy również od stopnia rozwoju kwiatów. Największe ryzyko strat przymrozkowych występuje u gatunków, które najwcześniej kwitną (grupa pestkowych), morele, brzoskwinie, czereśnie i wiśnie. Często jednak straty te obserwujemy też na gruszach i jabłoniach. Poziom uszkodzeń zależy od fazy rozwoju pąków kwiatowych oraz od temperatury. Najwrażliwsze na niską temperaturę są kwiatostany w okresie od początku do końca kwitnienia. W tym czasie temperatura od –2°C do –4°C może być przyczyną utraty, odpowiednio, od 10% do 90% kwiatów. Wielkość strat przymrozkowych zależy ponadto od uprawianej odmiany, a także kondycji sadu.

W ubiegłym miesiącu zdawałem relację ze Światowego Kongresu Techniki Rolniczej w Bonn przedstawiając tendencje i kierunki prac badawczych z zakresu agroinżynierii. Wskazywałem również na Rolnictwo Precyzyjne jako dominujący przedmiot zainteresowania współczesnej nauki i techniki rolniczej, bardzo zbieżny z oczekiwaniami praktyki. Dzisiaj przedstawię jeden z najciekawszych pomysłów z zakresu ochrony sadów, dotyczący aplikacji dawek środków ochrony roślin zróżnicowanych zależnie od wielkości i kształtu korony drzewa

W minionym okresie wegetacji największym utrudnieniem w uprawie warzyw korzeniowych był niedostatek opadów oraz wysoka temperatura powietrza i gleby. To spowodowało znaczny niedobór wody w glebie i, jeżeli uprawy nie były deszczowane, wiązało się ze znacznym spadkiem plonu i pogorszeniem jego wyrównania. Do tego dołączyły problemy z licznym występowaniem szkodników oraz chorobami fizjologicznymi i infekcyjnymi.

W sadach towarowych podstawową metodą zwalczania gryzoni jest rozkładanie jesienią zatrutych przynęt. W naszych warunkach klimatycznych najlepsze efekty uzyskuje się umieszczając przynęty bezpośrednio w norach tych szkodników lub w podziemnych korytarzach w pobliżu nor. Zatrute przynęty bezpośrednio do nor podaje się ręcznie lub przy użyciu ręcznych dozowników. Czynność ta jest bardzo pracochłonna, a przy znacznym nasileniu szkodników na dużych areałach może być niewykonalna.

W Polsce kapustę pekińską uprawia się od wiosny do jesieni, ale najkorzystniejsze warunki termiczne dla jej wzrostu i rozwoju panują w czasie produkcji na zbiór jesienny. Właśnie w tym okresie otrzymuje się najwyższy i najlepszej jakości plon, którego znaczną część przeznacza się do przechowania.

W pierwszej części artykułu  zostały przedstawione informacje dotyczące zwalczania szkodników uszkadzających pędy i liście, m.in. pryszczarka malinowca, mszyc, przędziorków, pryszczarka namaliniaka, przeziernika malinowca, krzywika maliniaczka oraz zwójkówek. Poniżej — kolejna grupa szkodników, która może przyczyniać się do znacznych strat na plantacjach malin (red.).

Spotkanie plantatorów należących do Spółdzielczej Grupy Producentów Owoców i Warzyw dla Przetwórstwa (dla przetwórni HJH Polska SA w Pudliszkach), jakie zorganizowano 23 czerwca br. w Krobi, dotyczyło zagadnień związanych z ochroną plantacji pomidorów. Konsultacje z tego zakresu prowadzili prof. dr hab. Bogdan Nowicki z SGGW i dr Anna Długosz z firmy BASF.