MARUNA KWIAT DO BUKIETÓW

    W 1999 roku sprzedano na holenderskich giełdach około 48,3 mln kwiatów ciętych wrotyczy maruny (Tanacetum parthenium - fot. 1) za łączną kwotę 15,5 mln guldenów*. Duże zainteresowanie producentów tą rośliną wynika, między innymi, z możliwości jej uprawy przez cały rok.


































    FOT. 1. TANACETUM PARTHENIUM 'BAYA’


    Szczególnie obiecująca wydaje się jednak sezonowa produkcja maruny na zbiór kwiatów od marca do maja i od września do listopada. W tych okresach na giełdach holenderskich następuje wyraźny wzrost cen Tanacetum (wykresy).













    CENA I WIELKOŚĆ SPRZEDAŻY TANACETUM PARTHENIUM NA GIEŁDACH HOLENDERSKICH OD KWIETNIA 1998 R. DO MARCA 1999 R.


    Bardzo dobrze wypełnia ono i ożywia bukiety (fot. 2), dlatego na wiosnę jest konkurencyjne dla gipsówki, a jesienią może być użyte w zastępstwie astrów (Aster sp.) czy nawłoci (Solidago sp.).





    FOT. 2. WROTYCZ MARUNA TO DOBRY „WYPEŁNIACZ” BUKIETÓW





    Odmiany
    W 1998 roku na europejskim rynku dostępne były 23 odmiany. Najczęściej w sprzedaży znajdują się formy pomponowe białe i żółte oraz pojedyncze o białych kwiatach języczkowatych i żółtych rurkowatych. W uprawie popularne są odmiany 'Virgo’ i 'Pompon Weiß’ (białe pomponowe). 'Schneekrone’ (fot. 3) i 'Selma Stern’ cenione są ze względu na dodatkową ozdobę — kołnierzyk, który tworzą zewnętrzne kwiaty języczkowate. Najsilniej rosną 'Gigantea Tetra’ i 'Coco’, o białych, pomponowych kwiatostanach, mocnych pędach, gęstych „gałązkach” i ciemnozielonych liściach.





    FOT. 3. ODMIANA 'SCHNEEKRONE’


    Dwa lata temu wprowadzono na rynek wcześnie i obficie kwitnące maruny o białych, pomponowych kwiatostanach, 'Spring Spirit’ i 'Summer Spirit’ (hodowca Hamer). Nabrała też znaczenia seria Ivanka, również o białych pomponowych koszyczkach (hodowca Jirka). W jej obrębie jedną z najcenniejszych kreacji jest 'I. Sweet Yellow’ (fot. 4), o żółtych kwiatostanach i mocnych pędach, która wywodzi się od białej, pojedynczej odmiany 'Ivanka Improved’. Ta pierwsza zakwita wcześnie, zwykle po 9–13 tygodniach od posadzenia roślin, nie wytwarza pyłku w okresie dojrzałości zbiorczej i jest przydatna do uprawy całorocznej bez doświetlania.





    FOT. 4. ODMIANA 'IVANKA SWEET YELLOW’


    Spośród odmian maruny o białych, pojedynczych kwiatostanach godne polecenia są obficie kwitnąca 'Daisy’ i wczesna 'Roya’, o dużej tolerancji wobec niskiej temperatury. W zgodzie z najnowszą modą dostępne w sprzedaży są również odmiany o zielonych koszyczkach kwiatowych, chociaż ich trwałość nie jest zadowalająca. Ciekawie zapowiada się ponadto biała, kołnierzykowa odmiana 'Crown White’.



    Zarys uprawy
    – Rozmnażanie. Wrotycz marunę rozmnaża się z siewu nasion, od stycznia do czerwca. Przy późniejszych terminach otrzymane jesienią rośliny wymagają doświetlania asymilacyjnego z przedłużeniem dnia do 16 godzin, w przeciwnym razie będą miały za krótkie pędy. Nasiona wysiewa się w szklarni do wielodoniczek wypełnionych wilgotnym substratem torfowym. W temperaturze 18–21°C zaczynają wschodzić po 14–21 dniach.
    – Sadzenie. Rozsadę można sadzić na plantacji (pod osłonami) po dalszych 4–6 tygodniach. Zagony gruntowe z ziemią macierzystą zaleca się uzupełnić 20-centymetrową warstwą torfu wysokiego zmieszanego z gliną (3 : 1). Optymalna gęstość sadzenia wynosi 64 rośl./m2. Do podpierania pędów wykorzystuje się siatki o oczkach 12,5 x 12,5 cm używane w uprawie chryzantem gałązkowych.
    – Podstawowe zabiegi. Rośliny powinno się regularnie dokarmiać, najlepiej z każdym podlewaniem, roztworami nawozów wieloskładnikowych (0,2%), wzbogaconych na trzy tygodnie przed planowanym kwitnieniem większą ilością potasu. Można więc podać na przykład Kristalon Czerwony (12+12+36+mikro), Superbę Zieloną (9+9+35) lub Peters Professional Potash Special (20+5+30).
    Wrotycz maruna ma duże zapotrzebowanie na światło, ale źle znosi bezpośrednie nasłonecznienie i temperaturę powietrza powyżej 17–20°C. Dlatego najwięcej problemów w uprawie tej rośliny sprawiają słoneczne poparzenia liści (chociaż są pokryte gęstym kutnerem) i zasychanie pąków kwiatostanowych. Te ostatnie uszkodzenia zdarzają się najczęściej wtedy, gdy gwałtownie wzrasta temperatura nocą. Maruny nie można więc uprawiać w krajach tropikalnych i na tym, między innymi, polega mocna pozycja holenderskiej produkcji tej rośliny.
    Na plantacji należy utrzymywać dużą wilgotność podłoża i powietrza, jednocześnie systematycznie wietrząc szklarnię lub tunel.
    Powodzenie zależy także od właściwego traktowania roślin regulatorami wzrostu — kwasem giberelinowym (GA3). W uprawie letniej stosuje się go w celu wydłużenia pędów maruny, a zimą dla zwiększenia liczby liści na pędach. U większości odmian wystarcza 2-, 3-krotne opryskiwanie GA3.
    Skracanie dnia przez zaciemnianie nie ma wpływu na termin kwitnienia maruny, jedynie na poprawę jakości zebranego plonu. Wyjątkiem są białe, pomponowe odmiany z serii Santana, bardzo dobrze plonujące również w warunkach dnia długiego.
    Uprawa — od siewu nasion do kwitnienia — trwa około 20 tygodni, a od sadzenia roślin na zagonach — mniej więcej 12 tygodni.
    – Zbiór kwiatów. Przypada w czasie, kiedy na pędach rozwinięte jest kilka koszyczków. Pędy przed przechowywaniem należy kondycjonować w preparacie Chrysal RVBN (lub OVB), który zapobiega więdnięciu liści i szypuł. Końce pędów zanurza się na jedną dobę w jego roztworze, na głębokość 5–10 cm. Kwiatostany tak potraktowane zachowują w chłodni trwałość do dwóch tygodni. Doświetlanie kwiatów ciętych w trakcie przechowywania (natężenie około 1000 luksów) zapobiega przedwczesnemu żółknięciu liści. Pędy po wyjęciu z chłodni należy przyciąć i wstawić do roztworu preparatu przedłużającego ich trwałość (np. Chrysal AKC — 4%).



    Zabiegi ochrony roślin
    W warunkach wysokiej wilgotności podłoża i powietrza dużym zagrożeniem dla maruny jest mączniak prawdziwy (Oidium chrysanthemi), który można zwalczyć preparatami: Score 250 EC, Nimrod 250 EC, Saprol 190 EC lub Amistar 250 SC.
    Na wiosnę, szczególnie w kwietniu, rośliny atakuje zielona mszyca brzoskwiniowa (Nectarosiphon persicae), a jesienią brązowa mszyca złocieniówka (Macrosiphoniella sanborni), które udaje się zniszczyć przy użyciu środków: Croneton 100 EC, Aztec 140 EW i Methomex 200 SL. Podczas upalnego lata na marunach pojawiają się przędziorki. Do walki z tymi szkodnikami służą np.: Vertimec 018 EC, Talstar 100 EC, Nissorun 10 EC.

    Autorka pracuje w Katedrze Roślin Ozdobnych Akademii Rolniczej w Poznaniu

    Related Posts

    None found

    Poprzedni artykułMETODY ROZMNAŻANIA RÓŻ SZKLARNIOWYCH, część II. RÓŻE NA WŁASNYCH KORZENIACH
    Następny artykułCHRYZANTEMOWE DOŻYNKI

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Wpisz treść komentarza
    Wpisz swoje imię

    ZGODA NA PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH *

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.