NULL

Grupa roślin określanych jako petunie kaskadowe osiągnęła swój światowy sukces dzięki Surfinii (fot. 1) hodowli firmy Suntory. Inne grupy odmian oferowanych obecnie na rynku to, między innymi: Suprise z przedsiębiorstwa Dmmen, Vitrotunia z Vitroflory, Cascadia (Danziger), Sylvana (Westhoff), Fortunia (Fides/Yoder), Ramblin' (Bruno Nebelung), Viva (Florensis). Choć petunie kaskadowe znajdują się w produkcji towarowej już kilkanaście lat, wielu ogrodników ciągle jeszcze nie potrafi wydobyć wszystkich zalet tych roślin. Powodem są liczne, powtarzające się błędy uprawowe.

Dereń jadalny (Cornus mas L.) to jedna z najcenniejszych roślin o jadalnych owocach z rodziny dereniowatych (Cornaceae). We współczesnym sadownictwie dereń jadalny jest stosunkowo młodą rośliną, ale spełniającą wymagania stawiane roślinom uprawnym. Podstawową cechę biologiczną derenia stanowi brak przemienności w owocowaniu. W korzystnych warunkach produktywność wynosi 25–100 kg owoców z krzewu, w zależności od jego wieku, a długość okresu owocowania — 100–150 lat. Rośliny na ogół nie są uszkadzane przez szkodniki i nie chorują, stąd nie wymagają ochrony chemicznej. Owoce derenia — soczyste pestkowce, o przyjemnym słodko-kwaśnym smaku i specyficznym aromacie — można spożywać na surowo, kandyzować lub konserwować w inny sposób. Są one, podobnie jak inne części rośliny — liście, kora, korzenie — cenionym surowcem farmaceutycznym.

Rozmowa z prezesem Związku Szkółkarzy Polskich Lucjanem Gursztynem

Do kosztów prowadzenia gospodarstwa ogrodniczego należą tak zwane daniny publiczne, do których zalicza się rozmaite opłaty i podatki. Opłaty za korzystanie ze środowiska nie są w polskim prawie nowym instrumentem finansowym. Obowiązywały już w latach 70. i później, na mocy prawa wodnego z 1974 r. oraz ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska z 1980 r. Ogrodnicy produkujący pod osłonami pamiętają roczne opłaty za emisję zanieczyszczeń do powietrza, wymierzane decyzją wojewody. Wymienione przepisy już nie obowiązują. Obecnie funkcjonujący system opłat wprowadzono 1.01.2002 r. przepisami ustawy z 27.04.2001 r. — "Prawo ochrony środowiska" (Dz. U. nr 62, poz. 627 z późn. zm.).

Prawo w zakresie stosowania środków ochrony roślin stanowi, między innymi, że preparatów tych należy używać zgodnie z ich przeznaczeniem określonym w etykiecie-instrukcji stosowania i...

W poprzedniej części artykułu (HO 3/2004) Autor przedstawił ogólne refleksje na temat tendencji w krajowej produkcji róż oraz scharakteryzował pierwszą grupę obiecujących odmian (o nazwach rozpoczynających się na literę A–K) — redakcja.

W pierwszej części artykułu ("Szkółkarstwo" 3/2004) Autor omówił najważniejsze gatunki świdośliwy i ich zastosowanie, wartości odżywcze owoców, wymagania krzewów oraz sposoby ich rozmnażania — red.

Przyjmuje się, że nawożenie w 50% decyduje o sukcesie uprawy. W produkcji szkółkarskiej, zwłaszcza pojemnikowej, dochodzi bardzo szybko do zmian zawartości składników pokarmowych, np. po obfitych opadach. Z drugiej strony, nie można zastosować zbyt wysokich dawek nawozów jednorazowo, ponieważ większość gatunków roślin jest wrażliwa na zasolenie. Można oczywiście dzielić dawkę nawozu szybko działającego na części, ale kilkakrotne nawożenie w ciągu sezonu jest w przypadku małych pojemników bardzo pracochłonne, a tym samym kosztowne.

W pierwszej połowie marca wzrosły ceny większości warzyw, zwłaszcza z ubiegłorocznych zbiorów. Wyjątkiem była kapusta, która na warszawskim rynku hurtowym w Broniszach potaniała do...

Przędziorki należą do najgroźniejszych szkodników sadów jabłoniowych i śliwowych. Mogą powodować duże straty w sadach dobrze prowadzonych i nawożonych, zwłaszcza w latach suchych i gorących . Chcąc skutecznie zwalczyć te szkodniki trzeba dwu- lub trzykrotnie w ciągu roku opryskiwać drzewa akarycydami. Przędziorki stosunkowo szybko uodporniają się na stosowane przeciwko nim preparaty, mają jednak także wielu wrogów naturalnych. Należą do nich owady drapieżne (m.in. biedronki, larwy złotooków, larwy pryszczarków, pluskwiaki różnoskrzydłe, chrząszcze, przylżence) oraz drapieżne roztocze. Najbardziej efektywnymi drapieżcami zwalczającymi przędziorki w sadach są roztocze z rodziny dobroczynkowatych (Phytoseiidae). W wielu krajach Europy, USA, Kanadzie, Nowej Zelandii i Australii tysiące hektarów sadów jabłoniowych chronione jest przed przędziorkami za pomocą drapieżnych roztoczy w mniejszym lub większym stopniu uodpornionych na różne grupy środków ochrony roślin. W naszych sadach jabłoniowych i śliwowych licznie może występować kilka gatunków tych roztoczy, lecz gatunkiem najbardziej przydatnym do wykorzystania w praktyce jest dobroczynek gruszowiec (Typchlodromus pyri).