NULL

W Polsce uprawa borówki wysokiej rozwija się bardzo szybko. Powstaje wiele małych (do 5 ha) plantacji oraz duże 20-, 50- a nawet 100-hektarowe. Według moich wyliczeń, borówkę uprawiamy na powierzchni ponad 1000 hektarów. Krzewy borówki mogą dobrze owocować przez wiele lat, jeśli odmiany będą dobre, a plantacje — właściwie pielęgnowane. W grupie zabiegów pielęgnacyjnych racjonalne cięcie jest ważnym czynnikiem zapewniającym regularne, coroczne owocowanie i dobrą jakość owoców.

Dotychczas wydawało się nam, że sępolia należy do tej grupy roślin, której nie trzeba chronić przed chorobami. Poza szarą pleśnią i tak zwanymi słonecznymi plamami, powstającymi przy podlewaniu roślin po liściach lub zraszaniu, nie notowano innych objawów. Latem 2003 roku w kilku gospodarstwach, zajmujących się uprawą tej rośliny, pojawiła się jednak choroba, która prowadzi do bardzo szybkiego zamierania sępolii. Jej przyczyną okazał się, niezidentyfikowany jeszcze, gatunek z rodzaju Phytophthora.

Świdośliwa (Amelanchier sp.) należy do rodziny różowatych (Rosaceae), podrodziny jabłkowych (Pomoide). Rodzaj ten zawiera około 25 gatunków dzikich i uprawnych, ściśle spokrewnionych ze sobą i często niełatwych do rozróżnienia, ze względu na dużą zmienność ulistnienia. Występują także mieszańce międzygatunkowe, które potęgują trudność dokładnej identyfikacji. Przeważnie są to krzewy lub małe drzewa pochodzące z Ameryki Północnej, Europy, północnej Afryki i wschodniej Azji. Nazwa Amelanchier wywodzi się od francuskiego słowa "amelanche", które oznacza "małe jabłka". Polska nazwa świdośliwa jest trochę myląca, gdyż gatunek ten ze względu na owoce bardziej przypomina gatunki roślin jagodowych. Wśród amatorów roślina określana jest błędnie "borówką kanadyjską" lub "słodką aronią".

W dwóch poprzednich numerach "Hasła Ogrodniczego" przedstawiłam problemy pojawiające się przy rozstrzyganiu spraw związanych z wypłatą pełnej części uzupełniającej emerytury lub renty rolniczej. Poniżej zwracam uwagę na te, które — w związku z art. 28 ust. 6 ust. 1 ustawy z 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r, nr 7, poz. 25, ze zm.) — dotyczą wypłaty 50% części uzupełniającej tych świadczeń oraz wypłaty emerytury wcześniejszej, gdy emeryt prowadzi działalność rolniczą.

IX Ogólnopolskie Spotkanie Sadowników w Grójcu (21–22 stycznia), jak podkreśliła otwierająca je dyrektor ISK w Skierniewicach prof. dr hab. Danuta Goszczyńska, odbywa się w ważnym dla sadowników roku — za kilka miesięcy będą mogli sprzedawać swoje produkty bez ograniczeń na unijnym rynku. Czy polscy sadownicy zaistnieją tam jako równoprawni jego uczestnicy, będzie zależało jednak od pomocy elit rządzących i zaangażowania samych producentów owoców. Wielkość produkcji i liczba osób w rejonie grójecko-wareckim związanych z sadownictwem, niestety nie przekładała się na liczbę osób biorących udział w spotkaniu. Można winić za to nieobecnych. Wielu z obecnych miało jednak zastrzeżenia do organizatorów — wystąpienia niektórych prelegentów na wcześniejszych spotkaniach sadowniczych odbywających się w rejonie Skierniewic czy Warki były identyczne z przedstawianymi w Grójcu. Również zimna, praktycznie bez ogrzewania (na zewnątrz temperatura spadała do –10OC) sala wykładowa, nie zachęcała do udziału w konferencji, stąd w drugim dniu świeciła pustkami.

Pod osłonami występują głównie wciornastki z grupy pokładełkowych (samice na końcu odwłoka mają piłokształtne pokładełko), których szkodliwość bezpośrednia i pośrednia dla roślin ozdobnych są bardzo duże. Jedynym przedstawicielem drugiej grupy wciornastków — rurkowych, których samice mają ostatni segment odwłoka przekształcony w rurkę — jest wciornastek liliowiec (Liothrips vaneeckei). Żeruje on i rozmnaża się pomiędzy mięsistymi łuskami cebul lilii (fot. 1).

W dniu uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej weszła w życie ustawa z 11 marca br. o podatku od towarów i usług (VAT), którą opublikowano w Dzienniku Ustaw nr 54, poz. 535 z 5.04.2004 r. Pierwszy maja tego roku oznacza więc początek istotnych zmian dla przedsiębiorców. Ustawa ta wprowadza bowiem wiele zupełnie nowych regulacji, będących konsekwencją przystąpienia naszego kraju do wspólnego rynku.

Pomiędzy 16 a 21 stycznia trwały w Berlinie Międzynarodowe Targi Grne Woche, czyli Zielony Tydzień — największa w Europie impreza promująca regionalne produkty kulinarne z całego świata. Ten festyn przyciąga co roku około miliona zwiedzających, którzy mają okazję spróbowania napojów i potraw ze wszystkich zakątków naszego globu. Dla wystawców to przede wszystkim szansa sprawdzenia, czy ich produkty odpowiadają niemieckim i europejskim podniebieniom. Cały tydzień jest bowiem jedną wielką degustacją.

W tym roku przedwiośnie jest szczególne przede wszystkim dlatego, że zanim skończy się wiosna, Polska będzie już członkiem UE. Spory o to, czy Europa kończy się na Bugu, czy na Uralu wydają mi się dość jałowe. Myślę bowiem, że dużo ważniejsza od Europy na gospodarczej mapie jest ta w świadomości tworzących ją ludzi. Europa to również świadomość wyzwań oraz gra interesów. Najlepiej będą się w niej czuli ci, którzy podejdą do sprawy pragmatycznie i bez historycznych sentymentów. Dotyczy to również sadowników. Także i w tym środowisku, Unia długo była postrzegana jak jeż z kolcami nowego i nieznanego. Zaczyna się to jednak zmieniać, co widać na przykładzie programu SAPARD. Jeszcze niedawno wydawało się, że większość z jego środków nie zostanie wykorzystana. Obecnie obawy dotyczą tego, czy pieniędzy starczy dla wszystkich.

Jedną z ważniejszych tendencji w uprawie drzew owocowych jest ciągłe zmniejszanie rozmiarów drzew. Podyktowane to jest warunkami ekonomicznymi. Stwierdzono, że w sadach z małymi...