Ogrodinfo

Doświetlanie jest jedną z droższych technologii przyspieszania wzrostu i zwiększania plonu roślin. Z tego względu jedynie w części gospodarstw ogrodniczych montowana jest instalacja do doświetlania upraw szklarniowych. Jednakże korzyści, jakie przynosi doświetlanie roślin, powodują, że każdego roku powiększa się powierzchnia takich upraw. Rośnie też zainteresowanie polskich ogrodników wykorzystaniem tej technologii. W Holandii ponad 30% powierzchni upraw szklarniowych jest wyposażone w systemy doświetlania roślin. W Danii wskaźnik ten jest jeszcze wyższy i przekracza 50%. Najczęściej doświetla się: róże, chryzantemy, lilie, gipsówkę, frezje, storczyki, rośliny doniczkowe.

W pierwszej części artykułu (HO 6/2004) Autorka przedstawiła ogólne wymagania uprawowe oberżyny, sposób produkcji rozsady oraz rozpoczynania uprawy (red.).

Na stabilnym rynku ogrodniczym dominują gospodarstwa specjalistyczne. W Holandii nie brakuje, na przykład, firm produkujących na dużej powierzchni po jednej odmianie danego gatunku. Specjalizacja może się też przejawiać w uprawie roślin w bogatym asortymencie, ale w krótkim cyklu, co sprowadza się do wyboru określonego etapu produkcji — wstępnego, pośredniego albo końcowego. Dwa pierwsze etapy (produkcja rozsad lub ukorzenionych sadzonek oraz półproduktów) często wymagają bardziej zaawansowanego technicznie wyposażenia gospodarstwa i lepszej znajomości międzynarodowego rynku niż etap trzeci. Przykłady dwóch tego typu niemieckich firm, zajmujących się głównie roślinami balkonowo-rabatowymi, przedstawiam poniżej.

Do sporządzenia przedstawionych poniżej szacunków przyjęto przewidywane ceny środków produkcji oraz nakłady na poziomie ponoszonym w gospodarstwach lepszych niż przeciętne i racjonalnie zorganizowanych. Przyjęto...

W ubiegłym roku na poletkach doświadczalnych Akademii Rolniczej w Krakowie prowadzono doświadczenie z polową uprawą czterech heterozyjnych odmian oberżyny: Cubanita F1 (fot. 1), Epic...

Kampania to dobrze znany region południowych Włoch, którego stolicą jest Neapol. Ta część Italii, choć może się przeciętnemu Europejczykowi kojarzyć z rolnictwem, niekoniecznie jest rozpoznawana jako ważne miejsce produkcji roślin ozdobnych. Tymczasem działa tu (czyli na powierzchni 13 600 km²) prawie 250 firm kwiaciarskich, a łączna wartość ich produkcji stanowi jedną piątą całej włoskiej produkcji w tej branży. Wbrew stereotypowi dotyczącemu południa Włoch, mniej zaawansowanego technicznie niż północ, wiele z nich reprezentuje nowoczesny poziom, który nie odbiega od standardów europejskich. Mimo ciepłego klimatu, wśród roślin uprawianych na kwiaty cięte dominują produkowane pod osłonami (mniej więcej 70%), które zajmują około 715 ha. Najważniejsze w tej grupie są: róże, mieczyki i chryzantemy. Przykładem zakładu o tej ostatniej specjalności jest Florus z miejscowości Eboli niedaleko Salerno.

Dobra Praktyka Produkcyjna (GMP — Good Manufacturing Practice) i Dobra Praktyka Higieniczna (GHP — Good Hygienic Practice) stanowią warunki wstępne do wdrożenia systemu HACCP. Ten ostatni musi się bowiem opierać się na przemyślanym i skutecznym programie sanitarnym, na który składają się plany, programy i podstawowe zabiegi udokumentowane w ramach GMP oraz GHP. Polskie przedsiębiorstwa związane z branżą spożywczą powinny samodzielnie opracować zasady GMP i GHP w postaci dokumentu nazywanego Zakładowym Kodeksem GMP/GHP lub Zakładowym Systemem Sanitarnym.

W pierwszej części artykułu Autor porównał warunki panujące w tunelach przykrytych folią lub włókniną oraz ich wpływ na plonowanie między innymi papryki (red.).

Uprawa roślin ozdobnych jest najlepiej rozwijającą się gałęzią ogrodnictwa na Węgrzech. Produkcja — zarówno jej powierzchnia, jak i wartość — rośnie o 7–8% rocznie. Około 2400 ha upraw polowych i 320 ha pod osłonami daje pracę lub okresowy dochód 8000–10 000 rodzin. W dziale roślin ozdobnych pracuje na Węgrzech mniej więcej 25–30 tysięcy osób, około 3500 zajmuje się uprawą, prowadząc często także ich sprzedaż. W naszym kraju działa 2500–3000 profesjonalnych handlowców.

Zmiany ustrojowe oraz transformacja gospodarcza postawiły przed rolnikami nowe wyzwania, zwłaszcza problem ograniczonych możliwości sprzedaży towarów i związanego z tym ryzyka produkcji, które wynika, między innymi, z niedostatecznej informacji o popycie i podaży na rynku lokalnym oraz regionalnym. Ogrodnik produkujący na niewielkim lub średnim areale staje się w konsekwencji najsłabszym ogniwem rynku i — nie mając z reguły wpływu na cenę wytworzonych produktów — akceptuje dyktat odbiorcy. Poniższy artykuł jest wprowadzeniem do cyklu dotyczącego podejmowania decyzji w gospodarstwie na podstawie danych rachunkowości.