NULL

Nasza szkółka roślin wrzosowatych, znajdująca się niedaleko Puław, wygląda dość szczególnie. Prawie w całości jest usytuowana na sztucznie utworzonych tarasach, zakończonych wysokimi skarpami (fot. 1). Takie uformowanie terenu wyniknęło z konieczności, ale okazało się dobrym systemem, który sprawdził się już przez dwa, obfitujące w ulewne deszcze, sezony.

Przed miesiącem Autor przedstawił warunki, jakie muszą spełnić grupy producentów owoców i warzyw, aby móc ubiegać się o wsparcie finansowe ze środków publicznych. Poniżej przedstawia zasady tworzenia i funkcjonowania grup producentów owoców i warzyw, a także zasady udzielania pomocy z funduszy państwowych (red.).

Mieszańce międzygrupowe lilii LA powstały przez krzyżowanie odmian Lilium longiflorum i Mieszańców azjatyckich. Dziś jest to już liczna grupa obejmująca kilkadziesiąt odmian. W Holandii areał polowych upraw lilii LA zwiększył się w ostatnich latach znacząco i w 2000 roku wynosił 364 ha. Plantacje reprodukujące z sadzonek łuskowych zajmowały dodatkowo 48 ha.

Dęby, w tym najważniejszy gatunek rodzimy — dąb szypułkowy (Quercus robur) — odznaczają się dużą zdolnością regeneracji. Przejawia się ona, między innymi, stosunkowo szybkim i łatwym gojeniem się ran. Właściwość ta decyduje także o możliwości rozmnażania tych drzew przez szczepienie (fot. 1), za pomocą sadzonek pędowych oraz metodą kultur tkankowych.

Niemcy — zamożny i największy europejski importer — nie są samowystarczalne pod względem produkcji warzyw i owoców. Duże ilości tych produktów muszą importować. Tę szansę pozwoli, być może, lepiej niż dotychczas wykorzystać, wprowadzony na początku tego roku układ o liberalizacji handlu produktami rolno-spożywczymi, w tym warzywami, owocami i grzybami, z krajami Unii Europejskiej. Na rynkach niemieckich polskie produkty ogrodnicze pojawiają się coraz częściej. Dostępne informacje pozwalają śledzić notowania polskiej cebuli, pieczarek, a w sezonie również jagód leśnych oraz truskawek. Wciąż jednak wysyłamy za Odrę więcej produktów przetworzonych (zwłaszcza mrożonek) niż świeżych warzyw i owoców.

Dziurawiec farbierski cieszy się coraz większą popularnością jako dodatek do świeżych bukietów (fot. 1). Największe jego plantacje znajdują się w Ekwadorze, a głównym importerem pędów tego gatunku jest Europa, dokąd w ciągu trzech ostatnich lat sprowadzono niemal o 50% więcej materiału niż w poprzednim, analogicznym okresie. Dziurawce uprawia się także w Holandii, gdzie w ubiegłym roku trafiło do sprzedaży aż 30% krajowego towaru.

Wspólny "zielony język" był przewodnim tematem tegorocznych międzynarodowych targów szkółkarskich Plantarium (fot. 1), które odbyły się 22–25 sierpnia w Boskoop (Holandia). I tak, najważniejsza w Europie impreza wystawiennicza poświęcona szkółkarstwu roślin ozdobnych stała się tym razem okazją do rozważań nad narastającymi problemami, które dotyczą komunikowania się producentów i handlowców. W efekcie szybkiego rozwoju komputeryzacji oraz elektronicznej wymiany informacji, a także nabywania tą drogą towarów, wprowadzenie jednolitego "języka" stało się koniecznością dla szkółkarskiej branży. Nie jest to jednak proste.

Po prawie zimowej Wielkanocy reszta kwietnia upłynęła pod znakiem deszczu, a początkowo i chłodu. W wielu gospodarstwach poświąteczny okres był bardzo pracowity.

Na holenderskich giełdach stale rośnie sprzedaż pędów dziurawca farbierskiego. W 2000 r. było to ponad 140 mln sztuk, o około 45% więcej niż dwa lata wcześniej. Równocześnie poszerza się asortyment oferowanych odmian.

Już po raz piąty Olba gościła w niemieckim mieście Oldenburg, tym razem 25–27 sierpnia. Tegorocznym tematem przewodnim tej wystawy był "Balkon-taras-podwórko", zwracający szczególną uwagę na drzewa, krzewy i byliny do dekoracji wymienionych, małych enklaw.