NULL

Produkcja szkółkarska w Ammerlandzie, czyli w północno-zachodniej części Niemiec, dzięki korzystnym warunkom glebowym i klimatycznym rozwija się bardzo intensywnie, zaś jej różnorodność jest zadziwiająca (czyt. też "Szkółkarstwo" 2/2000). Polacy podróżujący pomiędzy Westerstede i Bad Zwischenahn są zaskoczeni niezwykłym, nawet jak na warunki niemieckie, bogactwem roślinności w obejściach domostw tego rolniczego rejonu. Niekiedy wręcz trudno wytyczyć granicę, gdzie kończy się ogród, a zaczyna teren szkółki. Produkcja szkółkarska przenika wszystko, a normalne kwatery produkcyjne są tak "wypieszczone" i zaplanowane, aby były zarazem reklamówką firmy.

Po kilkuletnich badaniach prowadzonych w Instytucie Sadownictwa i Kwiaciarstwa na zlecenie firmy BASF obiecująco w chronie roślin ozdobnych wypadł Discus 500 WG. O wynikach tych doświadczeń...

Tym mianem można określić leśną szkółkę kontenerową w Nędzy (województwo śląskie), należącą do nadleśnictwa Rudy Raciborskie. Co roku produkuje się tutaj z nasion aż 6 mln sztuk jednorocznych drzew iglastych i liściastych w technologii, której po raz pierwszy użyto w Szwecji — tam wykorzystywano ją głównie w przypadku świerków. Szkółka powstała od podstaw w latach 1995–97, a bezpośrednią przyczyną jej założenia była chęć zaspokojenia zapotrzebowania na leśny materiał szkółkarski, niezbędny do odtworzenia lasów, zniszczonych katastrofalnym pożarem w 1992 r. Ogromne koszty inwestycji (około 15 mln zł) współfinansowały, obok Lasów Państwowych, także inne instytucje, polskie i zagraniczne, m.in. Narodowy i Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Ekofundusz.

Sukcesy rynkowe osiągają te organizacje, które potrafią umiejętnie łączyć wiedzę z zakresu technologii oraz marketingu. Dobrym sposobem nauczenia się tego ostatniego jest podglądanie, jak radzą sobie inni. Przykładem może być Shropshire Group Farms - organizacja producentów warzyw z Wielkiej Brytanii i Hiszpanii. Nie jest to luźne zrzeszenie producentów ani związek spółdzielczy, ale grupa zarządzana jak jedno gospodarstwo. W praktyce oznacza to, że strategia kierunków produkcji i sprzedaży jest wspólna dla wszystkich. Tworzą oni wizerunek firmy, przejawiający się, między innymi, w jakości dostarczanych towarów i usług, sposobie pakowania i prezentacji produktów, stopniu ich przetworzenia, poziomie cen czy nawet miejscu na półkach sklepowych.

Internationale Pflanzen Messe, czyli międzynarodowe targi roślin (ozdobnych), odbywające się w niemieckim mieście Essen, umacniają swą pozycję na światowym rynku. Wskaźnikiem tej tendencji jest rosnące zainteresowanie imprezą zarówno ze strony wystawców, jak i zwiedzających. Tych pierwszych było w bieżącym roku około 1200, przy czym nie dla wszystkich chętnych starczyło miejsca. Sytuacja ma się zmienić od 2001 r., kiedy to powierzchnia pawilonów ekspozycyjnych w Essen zwiększy się o 20 tys. m2 - do 111 tys. m2. Tymczasem nowością IPM '2000 był czas trwania targów, przedłużony z trzech do czterech dni.

Obecnie w krajowych szkółkach roślin ozdobnych dominują dwa systemy nawadniania — deszczowanie oraz systemy kroplowe (dla roślin w dużych pojemnikach). O ile w przypadku dużych krzewów i drzew nawadnianie kroplowe pozostaje chyba najlepszym systemem dostarczania wody do kontenerów, o tyle przy stosowaniu mniejszych pojemników coraz częściej poszukuje się nowych rozwiązań.

W Europie produkuje się ponad 3 mln ton sałaty rocznie. Rekordowe były lata 1997 i 1998, kiedy na naszym kontynencie (głównie w Unii Europejskiej, gdzie warzywo to jest najpopularniejsze) wyprodukowano jej około 3,3 mln ton (według danych FAO). W 1999 roku wielkość ta obniżyła się do 2,2-2,4 mln ton, z czego prawie milion ton pochodziło z Hiszpanii, tyle samo z Włoch, a trzecia w kolejności Francja dostarczała około pół miliona ton. Poziom spożycia sałaty w Europie Północno-zachodniej jest wysoki i rodzima produkcja jest tam niewystarczająca. W ostatnich latach kraje UE sprowadzały 380–390 tys. ton sałaty rocznie. Był to jednak głównie import wewnętrzny w obrębie Wspólnoty (sama Hiszpania eksportuje 200–230 tys. ton).

Przedstawiamy niektóre spostrzeżenia brytyjskiego specjalisty w dziedzinie roślin rabatowych dotyczące ubiegłorocznych pack trials. Pokazy te, urządzane corocznie w zachodnich firmach hodowlano-nasiennych i obejmujące głównie rośliny rabatowe, mają na celu przede wszystkim zapoznanie klientów z nowościami, które pojawią się na rynku w następnym roku. Tak więc nowe prezentacje z 1999 r. są na ogół dostępne dla producentów dopiero w bieżącym roku (red.).

Szkółkarstwo w Stanach Zjednoczonych wyraźnie odbiega od europejskiego, tak jak ten kraj — od Starego Kontynentu. Dla przybysza zza Oceanu uderzające są przede wszystkim imponujące rozmiary wielu szkółek i skala tamtejszej produkcji, a także sposób zarządzania przedsiębiorstwami i organizacja pracy. Różnic jest jednak znacznie więcej, choć nietrudno znaleźć również podobieństwa do tego, co oglądamy w okolicach Boskoop, Oldenburga czy Pistoi, a coraz częściej i u nas. Poniżej przedstawiam pierwszą część moich spostrzeżeń na temat amerykańskiej produkcji ozdobnych drzew, krzewów oraz bylin, będącą plonem tegorocznej wycieczki do USA członków Związku Szkółkarzy Polskich, którym towarzyszyłam.

Integracja europejska to między innymi proces zespalania rolnictwa oraz innych ogniw gospodarki krajów członkowskich Unii Europejskiej w jednolity organizm gospodarczy. Poniżej przedstawiam najważniejsze zmiany, jakie polskiemu rolnictwu i gospodarce żywnościowej przyniesie przystąpienie do tej organizacji.