NOWOŚCI PLANTARIUM ’97

    Jak zwykle, także i podczas ostatnich międzynarodowych targów szkółkarskich Plantarium (ogólnie o nich - w ''Szkółkarstwie'' 4/97) odbyły się dwa swoiste konkursy. W pierwszym jury, złożone z holenderskich specjalistów w dziedzinie hodowli drzew, krzewów i bylin, oceniało nowe odmiany, które zostały wiosną zgłoszone organizatorom targów, a jednocześnie wstępnie zaakceptowane przez ww. jurorów.




































    W ten sposób powstała grupa blisko 60 taksonów, a z niej – w wyniku szczegółowych ”oględzin” – uformowano czołówkę. W drugiej konkurencji dziennikarze z kilku krajów wybierali, spośród zaproponowanych przez Holendrów roślin, potencjalny bestseller (ciekawy, a zarazem wartościowy produkt, jeszcze niezbyt popularny, ale taki, który może być dostępny od zaraz na zachodnim rynku).



    NAJLEPSZA NOWOŚĆ
    Została nią po raz drugi z rzędu okrywowa róża, tym razem ‘Noason’ (Celina). Jest to odmiana o półpełnych, jasnożółtych kwiatach (rzadki kolor w tej grupie), zebranych w okazałych gronach (fot. 1). Kwitnie długo, bo 4 miesiące, i samooczyszcza się. Inne zalety tej róży są następujące: dobry kształt krzewu (wysokość do 60-80 cm, szerokość około 80 cm); ładne, błyszczące liście; wysoka odporność na czarną plamistość.







    Fot. 1. Okrywowa róża ‘Noason’ (Celina)





    ZŁOTE MEDALISTKI
    – Sosna’Gaelle Bregeon'(Bambino) – fot. na 1 str. okładki. To ”siostra” znanej od kilku lat i popularnej na Zachodzie karłowatej sosny ‘Pierric Bregeon’ (Brepo®) – zobacz w ”Haśle Ogrodniczym” 10/92 i w ”Szkółkarstwie” 3/94 – będącej najlepszą nowością Plantarium ’92. Tegoroczna laureatka różni się od tej sprzed 5 lat nieco drobniejszymi igłami i gęściejszą budową korony. Podobnie jak poprzedniczka, zalecana jest do małych ogródków, a także – w pojemnikach – na balkony, tarasy. Podaje się, że – uprawiana w gruncie – znosi temperaturę do -30°C. Zachodni szkółkarze nie wróżą jednak odmianie Gaelle Bregeon tak dobrych notowań na rynku, jakie osiągnęła ‘Pierric Bregeon’. – Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) ‘Notwoodone’ wyróżnia się pięknymi, wielkimi, półpełnymi kwiatami (fot. 2). Została zaprezentowana przez firmę Notcuts Nurseries z Wielkiej Brytanii.







    Fot. 2. Ketmia syryjska ‘Notwoodone’


    – Róża ‘Harboul’ (Pink Pirouette). Jest to również odmiana o brytyjskim rodowodzie, hodowli R. Harknessa, z grupy tzw. róż patiowych, przydatna do uprawy w pojemnikach. Sadzona w gruncie dorasta do 50 cm wysokości. Ma błyszczące liście. Kwitnie długo (od czerwca do przymrozków) i obficie – na jednym pędzie zawiązuje do 8 kwiatów. Są one półpełne, o bardzo ładnym kształcie oraz kolorze (fot. 3) i pachną. Róża ‘Harboul’ wyróżnia się ponadto zdrowotnością.







    Fot. 3. Patiowa róża ‘Harboul’ (Pink Pirouette)


    – Rozchodnik (Sedum) ‘Matrona’ to oryginalna przedstawicielka tego rodzaju (fot. 4). Cechują ją spore rozmiary, a jednocześnie mocne łodygi i ciekawa kolorystyka – brązowawe liście ładnie kontrastują z jasnoróżowymi baldachami. Kwitnie od sierpnia do września.







    Fot. 4. Rozchodnik ‘Matrona’


    – Wiesiołek (Oenothera) ‘Siskiyou’. Odmiana ta charakteryzuje się nie spotykanym u tego rodzaju kolorem kwiatów (fot. 5), które pojawiają się z końcem czerwca i nie zamykają się w dzień. Pochodzi z USA, nie jest całkowicie odporna na mróz.







    Fot. 5. Wiesiołek ‘Siskiyou’


    – Winorośl (Vitis) ‘Dornfelder’ została wyhodowana w niemieckiej stacji doświadczalnej w Weinsbergu, w wyniku krzyżowania odmian Helfensetiner i Heroldrebe. Tworzy wysokie, wyprostowane rośliny. Kwitnie stosunkowo późno, ale owocuje wcześnie – na Zachodzie dojrzewa od 10 IX. Ma duże (już za młodu), fioletowe grona (fot. 6). ‘Dornfelder’ określana jest jako odmiana smaczna. Na razie sadzi się ją przede wszystkim we Francji i Niemczech.







    Fot. 6. Winorośl ‘Domfelder’





    SREBRNE MEDALISTKI
    W tej grupie znalazło się aż 16 taksonów, w tym prawie połowa bylin. Przedstawię zatem tylko wybrane laureatki. – Dąb błotny (Quercus palustris) ‘Green Dwarf’. Już sama nazwa odmiany (z angielskiego: ”zielony karzeł”) wskazuje na podstawową cechę tego dębu – pokazanego na fot. 7. Polecany jest do obsadzania ulic bądź – szczepiony – do małych ogródków. Ma gęstą koronę. Wyróżnia się ponadto dobrą zdrowotnością.







    Fot. 7. Dąb błotny ‘Green Dwarf’


    – Pieris japoński (Pieris japonica) ‘Sinfonia’ określana jest w Holandii jako ”bardzo odporna na mróz”. Odmianę wyróżniono za ”świeży” wygląd, atrakcyjne młode przyrosty i pąki kwiatowe oraz za obfite kwitnienie. Krzewy są zwarte. Liście przebarwiają się na jasnożółto. – Wajgela cudowna (Weigela florida) ‘Ruby Oueen’ została wyselekcjonowana przez Hermana Geersa z Boskoop, szkółkarza znanego z ”produkowania” nowości. Charakteryzuje się przede wszystkim ciemnymi, bordowymi liśćmi (fot. 8), a ponadto zwartym pokrojem i niskim wzrostem. Ciemnoróżowe kwiaty pojawiają się w maju, czerwcu.







    Fot. 8. Wajgela cudowna ‘Ruby Queen’


    – Lonicera italica ‘Harlequin’ to odmiana wiciokrzewu produkowana od 3 lat. Jej cechą rozpoznawczą są biało-zielone, wcinane liście (fot. 9). Rośnie wolniej niż większość wiciokrzewów. Nie jest całkiem odporna na mróz (znosi temperaturę do -15°C). Ma kremowo-czerwone kwiaty, które pojawiają się w maju, czerwcu.







    Fot. 9. Lonicera italica ‘Harlequin’


    – Brzoskwinia zwyczajna (Prunus persica) ‘Bonfire’ (Terrace Garden) została zaprezentowana przez Brytyjczyków. Zyskała uznanie jurorów dzięki barwie liści (fot. 10), przydatności do uprawy w tarasowo-patiowych pojemnikach oraz zdrowotności.







    Fot. 10. Brzoskiwnia zwyczajna ‘Bonfire’ (Terrace Garden)


    – Figa pospolita (Ficus carica) ‘Bayerfeige’ (Violetta®) to ciekawostka z niemieckim rodowodem, o której już wspominaliśmy w ”Szkółkarstwie” (nr 3/97) ze względu na jej wyjątkową wytrzymałość na niską temperaturę. Dodatkową zaletą tej odmiany (fot. 11) jest obfite owocowanie. Ponadto charakteryzuje się szybkim wzrostem – już w pierwszym roku może osiągać wysokość do 150 cm.







    Fot. 11. Figa pospolita ‘Bayerfeige’ (Violetta)


    – Wielosił błękitny (Polemonium caeruleum) ‘Blanjou’ (Brise d’Anjou) to bylina atrakcyjna przez cały sezon wegetacji, co zawdzięcza ozdobnym, biało-zielonym liściom. Jest to mutant, który pojawił się w populacji w. błękitnego, dorastający do 60 cm. Choć gatunek ten występuje w Polsce w warunkach naturalnych, odmiana Blanjou nie wytrzymałaby wszystkich naszych (zwłaszcza bezśnieżnych) zim, gdyż nie jest wystarczająco odporna na mróz. W Holandii, gdzie sprzedaje się ją 3. rok, istnieje na nią duży, stale rosnący popyt. Rozmnażana jest metodą kultur tkankowych (in vitro).



    NAGRODA PRASY
    W 1997 r. uhonorowano kreację rodem z Boskoop -wiciokrzew (Lonicera) ‘Honey Baby’ – otrzymaną w tamtejszej Szkółkarskiej Stacji Doświadczalnej, w wyniku krzyżowania L periclymenum ‘Belgica Select’ oraz L. japonica ‘Halliana’. Już raz była wyróżniona podczas Plantarium – srebrnym medalem jako nowość (patrz ”Szkółkarstwo” 4/93). Jest to odmiana o niewielkich rozmiarach, nadająca się do uprawy na balkonach i tarasach. Na Zachodzie takie produkty, o szerokim zastosowaniu, ”wizualnie atrakcyjne” w momencie sprzedaży, mają największą szansę stać się bestsellerami.

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Wpisz treść komentarza
    Wpisz swoje imię