Ogrodinfo

Uprawa tulipanów bywa często zawodna z powodu chorób wirusowych, które stanowią problem nie tylko ze względu na szkodliwość, ale także łatwość, z jaką rośliny te ulegają zakażeniu. Ograniczone są również możliwości zwalczania tych patogenów. Na tulipanach uprawianych w Europie największe straty wywołują wirusy pstrości tulipana oraz nekrozy tytoniu. W ostatnich latach w Japonii pojawiła się nowa choroba tulipana powodowana przez wirus łagodnej pstrej mozaiki tulipana, która z czasem może opanować plantacje w naszych warunkach klimatycznych.

Większość szkółkarzy uważa mikrobiotę syberyjską (Microbiota decussata) za jedną z najzdrowszych roślin. Przed kilkoma laty na roślinie tej stwierdzono wprawdzie występowanie fytoftorozy (wywołanej przez Phytophthora cinnamomi), ale choroba pojawiła się tylko w obiektach, do których sprowadzono z zagranicy w celu dalszej uprawy nowe gatunki i odmiany mikrobioty, w tym już zainfekowane przez P. cinnamomi (czyt. "Szkółkarstwo" 1/2004). Niedawno na roślinie tej stwierdzono jednak nowy gatunek grzyba — Cylindrocladium scoparium, który może powodować straty w szkółkach.

Ważnym czynnikiem, który ma wpływ na decyzję o wyborze systemu nawodnieniowego, jest informacja o jakości dostępnej wody. Jakość wody decyduje o jej przydatności do wykorzystania oraz niezbędnym systemie filtracji lub uzdatniania i powinna być rozpatrywana jednocześnie w kilku aspektach. Dlatego przed podjęciem decyzji o zastosowaniu wody do nawadniania należy wykonać jej chemiczną analizę.

XI walny zjazd Stowarzyszenia Plantatorów Borówki Amerykańskiej (SPBA) odbył się 5 i 6 lutego b. r. w jednym z hoteli na krakowskim Kazimierzu. W...

Czy zaniechanie ochrony chemicznej i powierzenie jej pasożytniczym lub drapieżnym pożytecznym organizmom pozwoli utrzymywać na niskim poziomie liczebność agrofagów? Doświadczenie uczy, że nie, ponieważ sad jest jednogatunkowym zespołem roślinnym, w którym zarówno wyspecjalizowane, jak i polifagiczne organizmy roślinożerne mają pod dostatkiem pokarmu i osiągają nieraz bardzo wysoką liczebność. Może ona osiągnąć jeszcze wyższy poziom, gdy używamy nieselektywnych insektycydów czy akarycydów wyniszczających pożyteczne organizmy. Tak więc nowoczesne spojrzenie na ochronę roślin sadowniczych powinno obejmować docenienie roli organizmów pożytecznych, znajomość ich biologii i efektywności, oraz umiejętność prawidłowej oceny liczebności i zagrożenia ze strony szkodników. Takie podejście, wraz z troską o zdrowie producenta i konsumenta, stanowi podstawę integrowanej ochrony roślin, będącej jednym z elementów integrowanej produkcji owoców.

W ubiegłym roku dużym zaskoczeniem dla naszych ogrodników i handlowców było rozpoczęcie przez firmę Vegex spod Kalisza eksportu polskich pomidorów na Wyspy Brytyjskie. Można powiedzieć, że było to zaskoczenie podwójne — nie tylko ze względu na kierunek eksportu, ale także ze względu na to, że rozpoczęto u nas uprawę nowych typów odmian (czyt. też HO 8/2004). Okazało się, że udało się spełnić wymagania Brytyjczyków, uchodzących za najwybredniejszych w Europie konsumentów pomidorów. W tym sezonie właścicielka Vegeksu Kinga Legg (fot.) zapowiada zwiększenie tej sprzedaży.

Lawenda jest rośliną coraz częściej uprawianą, zarówno pod osłonami, jak i w szkółkach roślin ozdobnych. Często jednak jakość oferowanych roślin nie jest zadowalająca, czego przyczyną są rozwijające się na lawendzie mikroorganizmy chorobotwórcze.

W tradycyjnych ogrodniczych uprawach polowych dostarczanie roślinom wody poprawia jakość oraz wielkość plonu. W szkółkach roślin ozdobnych nawadnianie jest natomiast zabiegiem niezbędnym do prowadzenia produkcji na każdym etapie — od rozmnażania po uprawę roślin w pojemnikach lub w gruncie. Różne wymagania poszczególnych gatunków, wiek roślin oraz wykorzystywane technologie uprawy i nawożenia sprawiają, że w szkółkach roślin ozdobnych używa się wszystkich nowoczesnych systemów nawodnieniowych. Nie sposób przecenić roli nawadniania roślin, ale największą efektywność będzie ono miało, gdy inne zabiegi agrotechniczne będą wykonywane na najwyższym poziomie. Należy przy tym uwzględniać jakość wody, zwłaszcza w programach nawożenia roślin, które z kolei powinny uwzględniać stosowaną w gospodarstwie technikę nawadniania.

Przed rokiem, w numerze marcowym przedstawiliśmy skonstruowany przez Tadeusza Brzozowskiego z Łobeza k. Drawska Pomorskiego opryskiwacz służący do skutecznego zwalczania szkodników glebowych na plantacjach truskawek. Maszyny i usprawnienia autorstwa Bernarda Kubata (fot. 1) z Polanowa pod Koszalinem zdają egzamin na kilkudziesięciohektarowej plantacji intensywnie prowadzonych truskawek. Większość ze zmodernizowanych maszyn ma już za sobą kilka sezonów, najnowsza — opryskiwacz z belką z pomocniczym strumieniem powietrza w minionym roku pomyślnie zakończył swoją pierwszą kampanię zwalczania szarej pleśni.

Po naszym wejściu do Unii wzrosły wymagania dotyczące nie tylko jakości zewnętrznej owoców, ale również nieprzekraczania dopuszczalnych poziomów pozostałości substancji aktywnych ś.o.r. Coraz ważniejszy staje się efektywny monitoring i doskonalenie technik opryskiwania. Wiele z tych elementów produkcji określa ustawa o ochronie roślin z 2003 roku, a także wprowadzany pod nadzorem Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa system Integrowanej Produkcji.