PROGNOZY DLA WARZYWNICTWA, cz. I

    W bieżącym oraz następnym numerze "Hasła Ogrodniczego" przedstawimy prognozy wystąpienia kilku najważniejszych chorób i szkodników warzyw opracowane w Zakładzie Metod Prognozowania i Rejestracji Agrofagów Instytutu Ochrony Roślin w Poznaniu (red.).
































    Zaraza ziemniaka na pomidorze
    Zaraza ziemniaka na pomidorze w roku 2000 poraziła (średnia dla Polski) 21,5% owoców (średnia wieloletnia —18,4%). Największe jej nasilenie — powyżej 30% porażonych owoców rejestrowały województwa: podlaskie — 80% (Łomża), oraz lubelskie, gdzie porażone zostało 36,1% owoców (Zamość — 71%,), podkarpackie — 35% (Przemyśl — 61%), świętokrzyskie (Kielce — 32,6%). Większą od średniej krajowej liczbę porażonych owoców pomidorów odnotowały oddziały terenowe: Bydgoszcz — 37,6% (kujawsko-pomorskie), Sieradz — 34,6% (łódzkie), Siedlce — 34% (mazowieckie), Szczecin — 32% (zachodniopomorskie). Najniższy odsetek porażonych owoców pomidorów, nieprzekraczający 5%, wykazały województwa pomorskie i warmińsko-mazurskie.
    Od wielu lat zaraza ziemniaka należy do najgroźniejszych chorób grzybowych pomidorów i często występuje w dużym nasileniu. Na podstawie wieloletnich obserwacji można przypuszczać, że po okresie przejściowego spadku jej występowania, w sprzyjających warunkach pogodowych (wysoka wilgotność powietrza, obfite opady deszczu na przełomie czerwca i lipca, duże zachmurzenie), porażenie owoców w bieżącym roku może się zwiększyć.










    Mączniak rzekomy ogórka
    Mączniak rzekomy ogórka w roku 2000 poraził w kraju średnio 27,6% roślin ogórków, o 3,1% mniej niż w roku 1999. Podobnie jak w poprzednich latach, najwcześniej jego objawy obserwowano w południowo-wschodniej części Polski, tam też notowano ich większe nasilenie: w województwie podkarpackim porażone było średnio 56,8% roślin (Przemyśl — 64,5%, Rzeszów — 59%, Krosno — 47%), lubelskim — 49,7% (Zamość — 94%, Lublin — 40,6%), świętokrzyskim (Kielce) — 40,2%; nieco mniej w województwach: małopolskim (Tarnów — 56%), śląskim (Częstochowa — 56%), łódzkim (Sieradz — 45,8%), wielkopolskim (Kalisz — 70%), mazowieckim (Siedlce — 64% i Ciechanów — 42%) i lubuskim (Gorzów Wlkp. — 46%). Najmniej porażonych roślin, nie więcej niż 10%, odnotowano w północno-wschodniej Polsce — w województwie warmińsko-mazurskim (5,3%) i podlaskim (6%).
    Podobnie jak w latach ubiegłych, w 2001 roku z wcześniejszym występowaniem i większym nasileniem mączniaka rzekomego ogórka należy się liczyć w województwach południowo-wschodnich, niektórych regionach środkowej Polski i w województwie lubuskim. Procent porażonych roślin będzie też uzależniony od tego, czy warunki pogodowe (wysoka wilgotność powietrza, długotrwałe zwilżenie liści) w sezonie wegetacyjnym będą sprzyjały rozwojowi choroby.










    Mączniak rzekomy cebuli
    Mączniak rzekomy cebuli w roku 2000 występował na terenie całego kraju w zróżnicowanym nasileniu. Pogoda nie sprzyjała infekcjom, czego skutkiem było zmniejszenie się nasilenia choroby do poziomu (średniego dla kraju) 13,6% porażonych roślin cebuli. Pierwsze objawy choroby zaobserwowano w południowo-wschodniej i niektórych rejonach zachodniej Polski. Duże jej nasilenie, powyżej 20% porażonych roślin, odnotowano — podobnie jak w latach ubiegłych — w oddziałach terenowych: Zamość — 85% (Lubelskie), Przemyśl — 53,1% (Podkarpackie) oraz Wałbrzych — 40,3% (Dolnośląskie), Słupsk — 36,3% (Pomorskie), Kalisz — 35% (Wielkopolskie). Niewielkie porażenie cebuli (do 10% średnio dla województwa) rejestrowano w: zachodniopomorskim — 2,5%, podlaskim — 4,3%, mazowieckim — około 7%, warmińsko-mazurskim — 7,2%, śląskim — 8,9%, opolskim — 9,5% i lubuskim — 9,8%.
    Tak, jak w latach ubiegłych, z wcześniejszym występowaniem i większym nasileniem mączniaka rzekomego ogórka w roku 2001 należy się liczyć na plantacjach położonych na krańcach południowo-wschodniej Polski oraz na niektórych obszarach województw: dolnośląskiego, wielkopolskiego i pomorskiego. Procent porażonych roślin będzie jednak uzależniony od tego, czy warunki pogodowe w bieżącym roku będą sprzyjały rozwojowi choroby.










    Bielinek kapustnik
    Bielinek kapustnik w roku 2000 występował powszechnie, powodując średnio w kraju uszkodzenie 6,7% roślin kapustnych. W porównaniu z rokiem 1999, zgodnie z prognozą, nastąpiło dość znaczne zmniejszenie się procentu uszkodzonych roślin (o 7,2%). Na zmniejszenie się liczebności szkodnika miały wpływ niekorzystne warunki meteorologiczne w okresie lotu motyli II pokolenia i składania przez nie jaj (obfite opady w lipcu). Od dziewięciu lat średni dla Polski procent uszkodzonych roślin kapustnych kształtuje się poniżej średniej wieloletniej (24,1%). Większe zagrożenie bielinek kapustnik stanowił na północy Polski, w województwach: warmińsko-mazurskim — 13,8% uszkodzonych roślin, pomorskim — 12,2% (Gdańsk — 15%) oraz w oddziałach terenowych: Suwałki — 16% (podlaskie), Ostrołęka — 12% (mazowieckie) i Zamość — 11% (lubelskie). W pozostałych rejonach kraju szkodliwość nie przekraczała 10% uszkodzonych roślin.
    Na podstawie wieloletnich obserwacji przewiduje się, że w roku 2001 nie nastąpi znaczne zwiększenie się szkodliwości bielinka kapustnika. Sytuacja może ulec zmianie w przypadku warunków meteorologicznych sprzyjających rozwojowi szkodnika. Z tego powodu konieczna będzie systematyczna kontrola liczebności, zwłaszcza II pokolenia, w stałych rejonach występowania szkodnika i intensywnej uprawy roślin kapustnych.







    Related Posts

    None found

    Poprzedni artykułPRZEGLĄD ODMIAN KUKURYDZY CUKROWEJ
    Następny artykułSZKODNIKI KORZENIOWYCH, cz. II

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Wpisz treść komentarza
    Wpisz swoje imię

    ZGODA NA PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH *

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, podajesz go wyłącznie do wiadomości redakcji. Nie udostępnimy go osobom trzecim. Nie wysyłamy spamu. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem*.